Standardowo już, plus po meczu trzeba postawić przy nazwisku ter Stegen. Chłop jest niemożliwy, po raz kolejny zakłada pelerynę i zostaje bohaterem meczu. Wielki pozytyw to również Arthur. Ile ten gość biegał, walczył to się w głowie nie mieści. W drugiej połowie chyba największy motor napędowy drużyny. Oprócz Brazylijczyka, szczególnie w drugiej połowie wyróżniłbym Nelsona. Podczas pierwszej części meczu kilka fajnych piłek, jak chociażby próba przeszywającego podania do Fatiego. W drugiej połowie razem z Arthurem próbowali zrobić coś z niczego. Dużo klepek, próba prostopadłego podania, czy rajdy z piłką do przodu. Mimo gry na nie swojej pozycji, mam wrażenie, że Nelson czuje się coraz pewniej. Pisząc o pozytywach nie sposób nie wspomnieć o de Jongu. Holender tymi kółeczkami zostanie znienawidzony przez przeciwników. Fajna pierwsza połowa, w drugiej trochę przygasł, zaliczył kilka strat, ale mimo to, jest to człowiek stworzony do gry w Barcelonie. Razem z Arthurem stworzą jeden z lepszych duetów pomocników na świecie. Reszta zawodników uważam na średnim (Pique, Leglet, Roberto, Messi), albo niskim poziomie (Griezmann, Suarez, Fati, Rakitić). Mając takich cracków jak dwójka napastników, oczekuje się od nich czegoś więcej niż kilku klepek. Fati zaś został rzucony na głęboką wodę i chyba troszkę go to przerosło. Co do gry Rakiticia ciężko mi się wypowiedzieć, gdyż nie rozumiem tej zmiany. Facet siedzi pierwsze mecze na ławce (pewnie takie polecenie dostał trener, zapewne klub chciał go sprzedać) i nagle pojawia się w tak ważnym meczu. Bardziej spodziewałbym się Vidala, który ostatnio przecież dał dobrą zmianę, przypieczętowaną bramką. Brakowało strzałów zza szesnastki, indywidualnych dryblingów i... magii. Głowa do góry, jutro też jest dzień :)