Jakby ktoś chciał argumentować, że z Atletico zawsze gra się ciężko i max na 1:0, to jednak przypomnę pewną różnicę.
Kiedyś: Barca atakuje, klepie piłką po obwodzie, próbuje, kombinuje, szuka luki, wymienia podania, prowokuje rywala, natomiast Atletico muruje, przeszkadza, fauluje, a bramkarz dwoi się i troi. Stracona bramka to jedynie efekt stałego fragmentu gry, albo kontry po zbyt ofensywnym wyjściu obrońców.
Dzisiaj: Atletico biega, klepie, atakuje, wrzuca, rozgrywa, strzela, a Barcelona się muruje i przygląda. Ter Stegen broni kolejne setki, a ofensywne wyjścia Barcelony ograniczają się do zrywu Messiego, który i tak musi uznać wyższość rywalu po podwojeniu lub nawet potrojeniu krycia.
Jeśli ktoś naprawdę nie widzi różnicy i dalej ma zamiar bronić tej żenady zaaplikowanej przez Valverde to współczuję minimalizmu w podejściu do życia.