Od 2014-15 roku doskonale widać, że największą przeszkodą (oprócz zarządu) trenerów w Barcelonie są piłkarze, szczególnie Ci z mocno wybujałym ego. Za Enrique konflikty, które moim zdaniem przyczyniły się do jego odejścia. Przyszedł dobry tatuś Ernesto, nie krzyczał, głaskał, wszystkim się podobało. Przyszedł szkoleniowiec z wizją Sentien z Sarabia, bo na pewno nie można im tej wizji odmówić i znowu konfilkty bo za duże wymagania, bo czasami pokrzyczy. Co jak co, ale w sporcie nie może być tylko miziania się. Wiadomo, że sam ciągłe darcie na kogoś japy nie jest dobre, ale znowu nie popadajmy w skrajność. Najlepszych kapitanów, najlepszych klubów zapamiętaliśmy dlatego, że mieli charakter, że potrafili wziąć całą drużynę za jaja, krzyknąć we właściwym momencie, wziąć sobie kogoś na rozmowę. U nas tego brakuje niesamowicie. Nie mamy nikogo takiego w drużynie, więc stara się to robić Sarabia, ale jak mówiłem w moim poprzednim komentarzu, święte krowy są już tak przeżarte, że zamiast wziąć się w garść, to będą narzekać jak im źle.