MYŚLODSIEWNIA

La Rambla jest jak gęste bagno, które wciąga i wysysa siły witalne. Bagno takie całkiem grząskie, łapczywe, niemalże jak te, które pochłonęło Artaxa. Jest uzależnieniem, ale nie dla wszystkich. Niektórzy tak z przyzwyczajenia, wcale nie, że uzależnieni. No chory jesteś? Ja uzależniony? To z przyzwyczajenia - mówi alkoholik odstawiając pustą flaszkę do sterty innych. Czerwony na buzi niczym Lenin, ale to z przyzwyczajenia. Z drugiej strony nie ma w tym nic złego, bo w końcu co lepszego można porobić jadąc autobusem? Codziennie pokonujesz tę samą drogę, widzisz tych samych nudnych sąsiadów, te same dzieciaki wydzierające się wniebogłosy, narzekające na dzisiaj, tęskniące za jutrem, a jutro zmęczone wspomnieniami o dzisiaj. Znaczy, no, wczoraj.

Powiedzmy więc, że w pewnych momentach codzienności nie ma lepszych zajęć, aniżeli wertowanie la rambli.

Za wiele odkrywczych rzeczy tutaj nie doświadczymy, ponieważ wtórność jest bezpieczna, a nowe wiąże się z ryzykiem niepowodzenia. W sumie tak myślę, że strach, to katalizator zmiany. Za dzieciaka najbardziej nie lubiłem iść do sklepu i kupować rzeczy na wagę. Łatwo bowiem zapomnieć i pomylić gramy z dag. Dlatego wybierałem opcję dzielenia kilograma - na przykład: poproszę pół kilo. Wybierałem bezpieczniejszą opcję i w ten sposób wyszedłem na ludzi, ale nie przed szereg. Czy żałuję? Nie. To najgorsze, co możesz zrobić - żałować popełnionego.

Zachęcam gorąco do tworzenia treści i wzbogacania la rambli swoją twórczością. Dzisiaj jesteście tutaj, a jutro tam. Kiedy w oddali majaczy się wierzchołek sukcesu, nie czekaj na towarzystwo. Przyj ile wlezie, lecz nigdy po trupach. One mają już spokój, nie spieszą się nigdzie w przeciwieństwie do nas.

Wybieraj nieznane i nie żałuj wyborów. Inaczej możesz umrzeć wcale nie żyjąc. Do zobaczenia dzisiaj!