Kilka lat temu zdarzało mi się emocjonować jeszcze przed meczem. Aż do czasu, kiedy Leo mnie z tego wyleczył. To był jakiś rewanż - nie pamiętam już z kim. Pierwszy mecz nam nie poszedł i musieliśmy się spiąć. Pamiętam ten stres. Czy dadzą radę? Czy awansujemy?

I wtedy zaczęła się transmisja. Zawodnicy wychodzą na boisko. Wszyscy skupieni... Tylko Leo akurat kończy sobie jeść jakąś kanapkę czy coś tam innego. Pełen luz. Zero stresu. Jakby wychodził pograć w piłkę z kumplami.

Mecz oczywiście wygraliśmy a Leo był zapewne najlepszy na boisku. Jeżeli on będąc głównym aktorem miał wywalone na przeżywanie przed spotkaniem, to czemu ja miałbym się stresować? Od tego czasu zmieniło się moje podejście.

W piątek gramy z Bayernem w mega formie? Może być ciężko? Mogą nam dokopać? Mogą. Ale my mamy Hulk... Messiego! Więc niech to oni się martwią.