Szczerze powiedziawszy to sam nie wiem kto powinien zostać trenerem Barcelony. Tutaj padają różne nazwiska. Tylko trzeba sobie uświadomić, że trener potrzebny jest na już. Liga rusza chyba gdzieś za miesiąc, więc nie ma za dużo czasu na poszukiwania. Poza tym aktualnie na rynku nie ma chyba trenera, który byłby dobry dla Barcelony i jednocześnie dostępny.
Też nie jestem zwolennikiem Koemana, ale chyba na dzień dzisiejszy jest on najlepszym wyborem. Owszem nie prowadził jakiś gigantów, a w Anglii nic wielkiego nie zwojował, ale jakieś tam doświadczenie posiada. Nie oznacza to, że będzie świetnym trenerem. Może się przecież okazać, że w klubie jest za duży burdel i tego nie ogarnie.
Z innych realnych opcji:
1. Xavi mnie nie przekonuje jako trener już teraz. Może za 2/3 lata to już bardziej. Przede wszystkim w klubie za dużo jest jego byłych kumpli i nie wiadomo czy byłyby w stanie ich odstawić na boczny tor. Poza tym on jest zwolennikiem jednego stylu zwanego klepaniem. Moim zdaniem Barcelona potrzebuje trenera, który postawiłby na bardziej bezpośrednią grą (patrz kazus Enrique). Dodatkowo Xavi nie przepada za obecnym zarządem. 2. Pochettino. Nie znam jego warsztatu, bo nie oglądam Ligi Angielskiej. Z Tottenhamem jednak nic wielkiego nie zwojował. Był ten finał LM, jednak każdy chyba pamięta okoliczności w jakich drużyna z Londynu się do niego dostała. W Anglii jest spora konkurencja, jednak chyba można było osiągnąć więcej. Dochodzi tutaj jeszcze kwestia jego wypowiedzi. Wiadomo, że teraz słowo nic nie znaczy, ale jednak pewne wypowiedzi padły.
3. Blanc opcja z czapy. Francja czy PSG pod jego wodzą jakoś świetnie nie grały. Trudno mi powiedzieć coś więcej.
4. Allegri to moim zdaniem taki ulepszony Valverde niestety. Juventus pod jego wodzą było skuteczny, ale w LM niczego nie zwojowali, mając nawet niezły skład.

Barcelonę i tak teraz czeka okres przejściowy. Można by ewentualnie postawić na kogoś mniej znanego. Tylko, że tutaj jest kolejny problem. Na drugiego Guardiolę raczej nie ma co liczyć. A wynalazki w stylu Taty Martino wolę przemilczeć.