W styczniu 1998 roku rzecznik prasowy Interu Mediolan, Sandro Sabatini, otrzymał telefon od brazylijskiego napastnika Ronaldo, który parę godzin wcześniej pomógł klubowi w odniesieniu zwycięstwa z Juventusem. "Słuchaj, zapomniałem zabrać ze sobą Złotej Piłki. Powinna być gdzieś w szatni. Poszukasz?" - rzucił Brazylijczyk. Raptem kilka godzin wcześniej Ronaldo pozował fotoreporterom z prestiżową nagrodą magazynu "France Football", choć jak się okazało - nie na tyle prestiżową, by pamiętać o niej wychodząc z klubu po meczu. Zwłaszcza, że "Fenomen" miał coś na głowie - spieszył się bowiem do znajomych z Brazylii.

Sabatini udał się do szatni i bez większego trudu znalazł "Złotą Piłkę". Leżała w koszu na brudne rzeczy - obok koszulek, skarpet i spodenek zawodników.
Taki był Ronaldo. Nie panikował. Ani pod bramką rywala, ani wtedy, gdy zgubił najcenniejszą indywidualną nagrodę przyznawaną w piłce.

[Betclic]

Niepowtarzalny był Ronaldo Nazario.