"24 października 1975 roku na Islandii mężczyźni sami musieli ugotować śniadania, wyprawić dzieci do szkoły i oporządzić dom. Prawie 90% Islandek zaczęło protest zorganizowany przez grupę radykalnych feministek "Rauðsokkahreyfingin" ("Czerwone Pończochy").

Tego dnia na wiecu w stolicy pojawiło się 25 tysięcy kobiet (populacja Islandii ówcześnie to 220 tysięcy ludzi). Przyszły młode dziewczyny i emerytki.

Zamarł transport, sklepy, połączenia telefoniczne, banki, szkoły. Kraj stanął. Zjednoczone w proteście kobiety pokazały, że ich niedoceniana a źle opłacana praca jest filarem gospodarki.

Protest przyniósł głęboką zmianę społeczną, zmniejszając nierówność płci. 5 lat po tej akcji (nazywanej Kvennafrídagurinn "długim piątkiem" lub "kobiecym piątku") Islandia została pierwszym krajem na świecie, w którym kobietę wybrano prezydentem."