Witamy na La Rambla, gdzie dyskusje toczą się całą dobę! La Rambla to dział stworzony specjalnie dla zarejestrowanych Użytkowników FCBarca.com. Zapraszamy do rejestracji oraz dyskusji nie tylko o Barcelonie i nie tylko o piłce nożnej. W tym dziale obowiązuje regulamin serwisu FCBarca.com, który znajdziecie
tutaj.
Online: 1070 Culés
5
Pierwszy mecz w życiu po którym popłakałem się ze smutku to był pojedynek Brazylii z Włochami w 1982r na mundialu w Hiszpanii. Zakochany od pierwszego ujrzenia w Brazylii a zwłaszcza w jej piłkarzach takich jak Zico, Sokrates, Eder, Junior, Falcao nie mogłem pogodzić się z wynikiem 2 3 co powodowało że to Włochy zagrały z Polską w półfinale a nie Brazylijczycy. Wtedy właśnie Paulo Rossi pokazał swoją klasę i tego piłkarza już nigdy nie zapomniałam. Paulo Rossi kat Brazylii i Polski. Taki trochę Pipo Inzaghi jeśli chodzi o grę. Kolejny wielki piłkarz odchodzi..
0
@Janiama xD
1
@Janiama Płakać ze smutku to nigdy nie płakałem oglądając mecz, ale najfatalniej się czułem, (tak, że nie mogłem później zasnąć) to przestrzelony karny Messiego z Chelsea, Polska w Rosji i trzy ostatnie fazy pucharowe Barcelony.
4
@MesQueUnClub_87 Wtedy miałem 9 lat i zyliśmy w trochę innej epoce. Epoce w której oprócz sportu nic za bardzo nie mieliśmy innego zwłaszcza w stanie wojennym
1
@Janiama Płakać to nie płakałem, ale porażka Brazylii z Argentyną po jednej szmacie strzelonej przez Claudio Cannigie w 1/8 MŚ 1990 zniszczyła mnie na długo.
Podobnie jak przegrana z Francją w finale 98.
Wtedy Brazylijczycy wyglądali jak jakieś super koty na tle reszty, ale potrafili głupio przegrać.
0
@RosjaninBut W 1990 Brazylia powinna walnąć Argentynę z 4 0 a jedna akcja Maradony i Cannigii wszystko zmieniło