Zdarzały się tu przypadki ze ludzie prosili o rade w sprawach miłosnych :)
Także drogi użytkowniku/użytkowniczko jeżeli chcesz się pośmiać, albo coś doradzić to zapraszam.
Jak ktoś jest negatywnie nastawiony to niech nie czyta :D

2miechy temu poznałem dziewczyne, wszystko rozwijało sie bardzo dobrze, ale też baardzo szybko.
Teoretycznie sam wolałbym troche wolniej, ale mówie co mi szkodzi, moge sie dostosować.
Dziewczyna nie do końca była ze mną szczera bo po prostu wstydziła sie powiedzieć kilku rzeczy o sobie, potrzebowała czasu by mi powiedzieć kilku rzeczy i po jakimś czasie sama zaczeła mi przedstawiać swoją ciemną strone, stwierdziła ze powinienem wiedzieć. Ma ona naprawde dziwne życie, bardzo skomplikowane, po prostu dziewczyna ma naprawde wiele wad, jeszcze jakis czas temu w ogole bym nie był w stanie zaakceptować takich wad, tym razem było inaczej.
No co tu dużo mówić, ani troche do siebie nie pasujemy, jesteśmy naprawde z innych światów, lecz mimo ze głowa mówiła mi: ,,uciekaj póki sobie zycia nie zniszczyles''
to serce z jakiegos powodu ciągneło.

Dziewczyna naprawde ma w zyciu pod górke, wiec postanowiłem ze nie ma sensu tego dalej ciagnac, bo nwm czy za jakis czas mi sie nie odwidzi, i chciałem powiedzieć jej o swoich wątpliwosciach i byc moze nawet to zakończyc.

Niestety mieszkamy od siebie dość daleko, i spotkania (srednio raz na tydzien) planowaliśmy z wyprzedzeniem tak aby nam obojgu pasował dany dzien.
Nagle zaczęła sie w jakis sposób wymigiwać od spotkania i okazało sie ze jedyny termin to na drugi dzień, ale to zależy od czegos tam czego miała sie dowiedziec w nocy.
(na którą zmiane ktoś od niej z rodziny bedzie miał iść do roboty czy cos...)

No to mówie, ja ide spać a napisz mi jak sie dowiesz co i jak, to jak sie obudzę to albo wsiadam w auto, albo nie.

Napisała, ale napisała, że ,,nic do mnie nie czuje'' ze jestem idealny i takie tam pierdoły ale nie chce dawać mi nadziei bo widzi ze serio poważnie o niej mysle, a ona nie chce mnie zranić.
Ja też miałem wątpliwosci, dlatego wsiadłem w auto i pojechałem ładnie podziekować za spedzony czas, za wszystko ogolnie zapewnić ją o swoim wsparciu gdyby potrzebowała jakiejś pomocy itd.

Teoretycznie wiem ze mógłbym powalczyć ale nie wybaczyłbym sobie gdybym teraz ją jakos do siebie przekonał tylko po to zeby za jakis czas stwierdzić ze to jednak nie to...

Najdziwniejsze w tym wszystkim jest to, ze mimo rozstania nie czuje zadnego bólu.
Dalej chce dla niej jak najlepiej, chce jej pomóc. Miedzy nami doszło do wielu świetnych momentów, ale to bardziej ona naciskała zeby do nich doszło, ja po prostu nie miałem nic przeciwko i sie na to godziłem, ale tak świetnie sie bawiłem.

Sama napisała w tamtej wiadomości ze czuje do mnie sympatie, ale taką bardziej koleżeńską lub przyjacielską ale nic wiecej miedzy nami nie bedzie.
Wiem o niej rzeczy których nie wie o niej nawet jej najlepsza przyjaciółka (np ze zawaliła maturke )

Zależy mi na tym zeby jej pomóc w zyciu i naprawde mam na to możliwości, tylko ona musiała by chcieć...
I tu pojawia sie problem, teoretycznie zepewniła mnie ze wiele dla niej znacze ale tylko na stopniu przyjacielskim, ze wiem o niej tyle ze nikt inny nie wie, ze docenia moją pomoc przez ostatni czas i ze ma nadzieje ze bedziemy miec dobre relacje i takie tam.
Z drugiej strony kilka dni juz mineło, ja sam z siebie nie mam problemu napisać o byle pierdołe, po prostu utrzymywac kontakt, a ona sama od siebie nic nie napisze.
Jak tylko ja coś napisze, to praktycznie od razu jest odp itd, ale z jej strony nic.

Tak sie zastanawiam czy ona po prostu coś do mnie czuje, i dlatego zachowuje sie tak a nie inaczej, bo ja po rozstaniu miałem takie bardziej: szkoda ze to nie ta, bo naprawde dziewczyna zasługuje na cos dobrego w życiu, i widze ze sama ma dobre serce a to najwazniejsze ze w relacji z drugim człowiekiem jest naprawde spoxo, ale po rozstaniu nie poczułem zadnego smutku, żalu, złości, nic.

Tak wiem sytuacja jest po********** bo ja taki jestem i ona w sumie tez, sam nwm oco chce zapytać, moze troche dlaczego ona sie tak zachowuje po naszym rozstaniu, w sensie mam wrażenie ze u niej nie wszystko jest ok ale nic mi o tym nie mowi.
Co powinienem zrobić w tej sytuacji, może po prostu dać jej troche czasu?
Teoretycznie to ona to skończyła pisząc że ,,nic do mnie nie czuje, nie chce dawać mi nadziei bo widzi ze bardzo sie staram i ona wie ze nikt sie nawet w połowie nie bedzie tak starał jak ja''
Z drugiej strony u mnie jest wszystko ok, a u niej mam watpliwości.

Moze liczyła ze po tej jej wiadomości bede mocno o nią walczył?
Ale z drugiej strony naprawde pokazywałem ze mi mocno zalezy, wiec ona nie miała prawa myśleć że ja sie nie staram czy cos.


Mam nadzieje ze sie dobrze bawiliście czytając tą historie, a jakby ktoś chciał coś napisac/doradzić to zachęcam.