2001 rok, Barcelona. 13-letnia gwiazda akademii FCB, Cesc Fabregas, za sprawą rozwodu rodziców przeżywa najgorszy okres w życiu. Na treningi dalej przychodzi, ale jego głowa nie pracuje właściwie, forma fizyczna też szybko spada. Trener Rodolfo Borrell wpada na pomysł: "Pójdę do Guardioli, może podpisze Cescowi koszulkę i jakoś poprawi mu humor".Guardiola, sześciokrotny mistrz Hiszpanii, powoli kończył swój pobyt na Camp Nou. Jak usłyszał o prośbie, natychmiast się zgodził. Nie ograniczył się do autografu. Na koszulce Barcelony napisał: "Dla Francesca Fabregasa, mam nadzieję zobaczyć cię w koszulce Barcy z numerem 4 w ciągu kilku lat. Zdrowia. Dużo szczęścia. Pep Guardiola".W 2003 roku Fabregasa z Hiszpanii wyrwał jednak Arsenal. Później Cesc występował w Barcelonie, Chelsea i Monaco. W każdym z tych klubów, prędzej czy później, otrzymywał numer 4. Zawsze mu na tym bardzo zależało. Od początku podkreślał: "To numer Guardioli, mojego idola".
[Usiądź, opowiem ci o piłce]