Porównując sytuację kadrową Barcy i Realu, z pełną powagą mogę powiedzieć, że Duma Katalonii jest w znacząco lepszej sytuacji niż drużyna ze stolicy, co jeszcze przed sezonem wydawałoby się niemożliwe.

Barca posiada trzon, na którym jest w stanie zbudować drużynę na długie lata, co jest nieocenione przy obecnej sytuacji rynkowej. Ter Stegena czeka jeszcze dobrych kilka lat gry na najwyższym poziomie. Dest na prawej obronie prezentuje się co najmniej poprawnie, jednak należy pamiętać, że Amerykanin ma dopiero 20 lat. Na najpewniejszy punkt środka obrony niespodziewanie wyrósł Araujo, od którego w tej chwili Koeman praktycznie rozpoczyna ustalanie bloku defensywnego. Mingueza, mimo, że prezentuje się nieco słabiej niż Urugwajczyk, wykazuje się większą elastycznością, łatając kadrowe braki na prawej obronie, co świadczy o bardzo dobrym przygotowaniu taktycznym Hiszpana. Obaj Panowie mają zaledwie 21 lat, więc oprócz indywidualnych umiejętności tychże, trzeba też zauważyć, że wraz z upływem czasu zgranie pomiędzy nimi może bardzo wysoko procentować. Największą bolączką w tej chwili jest lewa strona obrony. Alba praktycznie nie posiada zmiennika, a duża intensywność sezonu widocznie odbija się na formie 31latka, której zniżka jest widoczna gołym okiem. Rozwiązaniem problemu wydaje się być wypożyczony do Realu Betis Juan Miranda, który wywalczy sobie pierwszy skład. Kończący za chwilę 21 lat Hiszpan, musi jednak wykazać się nieco bardziej, aby móc poważnie myśleć o byciu przyszłością lewej obrony Barcy.

W linii pomocy, na bohatera sezonu niespodziewanie wyrasta Pedri. Mający zaledwie 18 lat piłkarz, jest już praktycznie podstawowym pomocnikiem. To, jak dobry jest nowy nabytek Barcelony może potwierdzić fakt, że na ławce rezerwowych posadził Coutinho. Pochodzący z Wysp Kanaryjskich zawodnik wydaje się być tym, którego Barcelona usilnie poszukiwała od czasu odejścia Xaviego i Iniesty. Potrafiący utrzymać piłkę, zagrać niekonwencjonalne podanie, czy skutecznie walczyć w odbiorze młodzieniec to jeden z najlepszych transferów ostatnich lat. Frenkie De Jong w końcu zaczyna prezentować futbol, którego wszyscy od niego oczekiwali. 23-letni Holender jest filarem środka pola. Od czasu przyjścia Ronalda Koemana, znacznie częściej podłącza się do akcji ofensywnych i to z wymiernymi efektami w postaci bramek.
Przy szukaniu trzeciego pomocnika rozpoczynają się jednak problemy. Busquets pomimo solidnych występów, często notuje niepotrzebne straty, lub ryzykowane zagrania. Sprowadzony w miejsce Arthura Pjanić nie spełnia oczekiwań kibiców, a młody Riqui Puig, pomimo zaskarbienia sobie sympatii fanów, nie przekonuje do siebie kolejnego już trenera na tyle, aby dostawać więcej szans.

Linia ataku jest najtrudniejsza do rozpatrywania. Nieuchronnie zbliża się odejście Leo Messiego. Widoczny jest brak środkowego napastnika klasy światowej. Nadzieję daje młodziutki Ansu Fati, który na początku sezonu udowodnił, że pokładane w nim nadzieje są zupełnie uzasadnione, jednak świetny start przerwała ciężka kontuzja. Jeżeli po powrocie do zdrowia, 18latek będzie prezentował się tak, jak przed urazem, to o lewą stronę boiska możemy być spokojni. Analogicznie sytuacja wygląda po prawej stronie. Zdrowy Ousmane Dembele jest nieoceniony. U 23-letniego francuza widać większą niż w poprzednich sezonach dojrzałość. Obunożny skrzydłowy pod nieobecność Messiego, potrafi wziąć na siebie ciężar gry. Jego szybkość jest ogromnym atutem, często przebojowo wbiega pomiędzy obrońców rywala i nierzadko kończy się to sukcesem. Największym problemem jest niestety wykończenie, oraz brak chłodnej głowy. Jeżeli poprawi te aspekty, będzie niewątpliwie zmorą obrońców.

Średni wiek wymienionych powyżej zawodników (pomijając Ter Stegena) wynosi 20,6. Łączna wartość rynkowa na podstawie transfermarkt, to 300mln.

Czy więc na pewno jest aż tak źle?
Ja patrzę w przyszłość raczej optymistycznie.