Na dobranoc o sezonie, który był ostatnim pięknym w wykonaniu Olympique Marsylia.
Sezon 14/15. Za sterami Marcelo Bielsa. Trener, który nie ma bogatej gabloty, ale jednak cieszy się ogromnym uznaniem - osób ze świata piłki, kibiców.
Na początek kilka danych:
Sezon 14/15 OM zakończyli na czwartym miejscu - 69 punktów
Najlepsi strzelcy:
- Gignac: 21 bramek w 38 meczach
- A. Ayew: 10 bramek w 28 meczach
- M. Batshuayi: 9 goli w w 26 meczach (897 minut)
Trzeba zaznaczyć, że Belg był zmiennikiem będącego w świetnej dyspozycji Gignaca.
Dla francuskiego napastnika i A. Ayew był to także ostatni sezon w ekipie z Marsylii. Odeszli oni za darmo (zakończyły się ich umowy z klubem) kolejno do Tigres (Meksyk) i Swansea (Premier League). Zresztą Ghańczyk w barwach walijskiego zespołu dobrze się odnalazł - gorzej było w West Ham.
Wracając jednak do Marsylii, trzeba napisać jeszcze jedno nazwisko: Payet:
21 asyst, 7 goli w 36 meczach.
Wiele osób - w tym ja - bałem się jak trener poukłada zespół po odejściu Valbueny. Okazało się, że Payet idealnie go zastąpił.
Wtedy też z Stade Rennes do Marsylii przeniósł się dobrze zapowiadający się Romain Alessandrini. Z perspektywy czasu można napisać o nim, że był to "zdolny, ale leniwy uczeń", który nigdy nie wykorzystał swojego potencjału.

W pierwszym zdaniu napisałem, że był to ostatni piękny sezon klubu ze Stade Velodrome. Pomimo braku sukcesów (i awansu do Ligi Mistrzów) drużyna prezentowała piękny futbol. Wtedy też chciało się oglądać tą Marsylię prowadzoną przez Bielsę. Jednak jak to u drużyn Bielsy - drużyna została zajechana. Brak zmienników sprawił, że piłkarze w drugiej części sezonu mieli problemy m.in. zdrowotne. Takim meczem, który dla mnie był pogrzebaniem szans na europejską elitę było spotkanie z Evian Geneve FC, gdzie Marsylia prowadząc 2:0 przegrała 2:3. Niestety, przed sezonem 15/16 klub opuścili wspomniani wcześniej Ayew i Gignac, Payet (za marne 15 mln. euro po fantastycznym sezonie), Thauvin (który wtedy był jeźdzcem bez głowy jeszcze). Drużyna nie pozyskała żadnych znaczących nazwisk.
W ten oto smutny sposób kończyła się piękna Marsylia, rozmontowywana od środka przez Vincenta Labrune i Margaritę Louis-Dreyfus - wdowę po Robercie.

I prawdę mówiąc ostatni sezon, gdzie Marsylia zajęła drugie miejsce (sezon został przerwany przez koronawirusa) był co prawda pierwszym dobrym po okresie wielkiej smuty jaka zawitała na Stade Velodrome, jednak najlepsze wspomnienia mam z opisaną kampanią 14/15. :)