Sytuacje takie jak podczas dzisiejszego meczu Cadiz z Valencią albo spotkania pomiędzy Istanbul Basaksehir a PSG pokazują, że konieczna jest korekta przepisów lub przynajmniej wypracowanie odpowiedniej procedury do stosowania przy podobnych incydentach, aby uniemożliwić zawodnikom bezkarne manifestowanie swojego, często nieuzasadnionego, niezadowolenia ze szkodą dla pozostałych zainteresowanych. Obecnie rasizm, a w niektórych przypadkach raczej rzekomy rasizm, stał się wytrychem, który usprawiedliwia wszystkie działania. Zawodnik tłumacząc się rasistowską obelgą rywala czy sędziego może zejść z boiska powodując niemałe zamieszanie, w skrajnych przypadkach prowadzące do przełożenia meczu. Kuriozalna jest sytuacja, w której tak poważne zmiany organizacyjne spowodowane są subiektywną oceną jednego z piłkarzy, szczególnie kiedy późniejsza analiza sytuacji wskazuje, że rasistowski incydent nie miał miejsca, a wszystko było jedynie nieporozumieniem jak w przypadku spięcia pomiędzy rumuńskimi sędziami, a członkiem sztabu zespołu ze Stambułu.
Skuteczna walka z rasizmem oznacza też koniec z traktowaniem tego tematu w sposób uprzywilejowany. Słuszne jest rozpatrywanie takich incydentów w celu wymierzenia autorowi agresji słownej adekwatnej kary, ale ocena powinna należeć do odpowiednich organów, komisji, a nie piłkarzy. Absurdem byłaby sytuacja, w której zespół odmawia dokończenia spotkania po faulu rywali, jako absurd należy również traktować zejście zawodnika lub całej drużyny z boiska po jakiejkolwiek obeldze.