Idąc z psem zaczepiły mnie dwie młode Ukrainki pytając o drogę do najbliższego sklepu papierniczego. Pytały się za pomocą translatora Google w telefonie i mam nadzieję, że mnie zrozumiały. Podobnie idąc do sklepu coraz częściej słyszę ukraiński język na ulicy. Taki polski krajobraz już chyba taki pozostanie na zawsze, nie narzekam, a nawet podoba mi się to, chociaż nie powinno się to odbywać za sprawą takiej krzywdy jaka dzieje się za wschodnią granicą. Jestem tylko ciekaw, jak mieszankę kulturową przełkną nasi i ukraińscy nacjonaliści.