"Złodzieje rowerów" nie są najbardziej włoskim filmem w historii, ale najlepiej przedstawiają jakość życia włoskiego narodu po II wojnie światowej. Drugim takim filmem jest "Umberto D", ale tam otrzymujemy troszkę inny problem społeczny. Tutaj, ojciec małego Bruno szaleńczo poszukuje pracy. Otrzymuje ją przy wyklejaniu plakatów, jednak pierwszego dnia jedyny pojazd jakim się porusza zostaje skradziony. Ostatnie sceny pokazują złamanych, biednych Włochów bez pracy i nadziei na poprawę losu. Dwójka bohaterów płacze z bezsilności. Ten film zawsze łamie mi serce.