U mnie w domu, tylko brat jest kibicem Realu.
Nie przypadkowo chyba, kiedy grał w piłkę, to przed meczem zawsze był pewny wygranej, a jak nie poszło, to mówił: "przekręcili nas" - brzmi znajomo? :) A co do kibicowania Realowi, to po każdej wpadce Barcy Pepa gadał: "Barcelona się skończyła"...no i musiał tak naprawdę trochę poczekać, żeby to się sprawdziło, a i tak nie do końca :)

Reszta domowników zawsze spokojnie podchodziła do spotkań Barcy i z obawą o wynik :)
Ojciec na dobre zaczął kibicować Barcelonie, kiedy pojawił się Rakitić (@VamosRakieta pewnie to lubi) :)

Śp. Mama uwielbiała...Tello :)
- "Ładny chłopak i widać , że grzeczny" - tak mówiła :/
Ale była zła jak odszedł z Barcy i często pytała o jego losy, dopóki choroba jej nie zmogła.
Pamiętam jak Tello strzelił zwycięską bramkę w Betisie przeciw Realowi tuż przed początkiem pandemii i ją zawołałem...ale się cieszyła i kazała cofać parę razy moment jego radości :)

Piszę o tym...nie wiem po co :D
Może dlatego, żeby pokazać, że być może kibicowanie danemu klubowi wpływa jednak w jakimś stopniu na kibica i jego zachowania, szacunek i utożsamiania się ze swoimi idolami z zespołu itd.

Nie wiem co to za wpis, ale skoro już go naklikałem, to niech idzie w świat internetu...

P.S. Z ojcem do tej pory oglądamy Barce i Real i zawsze, ale to ZAWSZE jak widzi Modricia, to mówi...Rakitić...nawet jak Ivan grał w Barcelonie, a tłumaczył to tak..."Nieważne, bo Jugol to Jugol" :)
No i ksywka de Bruyne jaką się pochwalił jak go pierwszy raz zobaczył..."Korozyjny" :)
I na koniec dodam, że był wściekły, kiedy odszedł Deloufeu, bo w tym momencie akurat nauczył się jego nazwiska :D
Działo się :)