A więc Inter Mediolan. Byłem śpikiem, ale pamiętam doskonale tamte lata, pamiętam golazo Piquenbauera i jak potem cofnęli nam bramkę na 2-0. Chciałem wyrzucić telewizor, gdy Mou biegł z paluchem uniesionym w górę po murawie Camp Nou i błagałem, by VV mu wypierdzielił - ale czasy. Skoro doszliśmy do półfinału to nie można teraz mówić, że to ponad stan, wszystko zostało wywalczone i rozegrane uczciwie, własnymi siłami i zaangażowaniem, więc nie ma wymówek. Oczekuję rewanżu i finału.