Rafa to moj najgrozniejszy i najtrudniejszy rywal, obaj doprowadzalismy sie do skrajnego wyczerpania na korcie.
Po finale w AO, ktore trwal prawie 6 h praktycznie jednoczesnie polozylismy dlonie na kolanach w akcie wyczerpania, nasze nogi drzaly, ktos to zauwazyl i podsunal nam krzeselka.
Dzieki Rafie i Rogerowi jestem tym kim jestem na korcie, rywalizacja z nimi uformowala mnie.
W tenisie osiagnalem wszystko i nawet cos wiecej. Najwiekszy sukces to zloty medal dla mojego kraju.
Dlaczego jeszcze gram? Bo czuje, ze nie ma dla mnie limitow, ale gram rowniez dlatego.. i tu jest kwestia emocjonalna - bo zawsze mialem wrazenie, ze nie jestem wystarczajaca dobry dla mojego ojca. zawsze myslalem, ze nie jestem w stanie go zadowolic, a to siega juz mojego wczesnego dziecinstwa.

Djokovic.