- Strona główna
- La Rambla
La Rambla
Witaj na La Rambla
Witamy na La Rambla, gdzie dyskusje toczą się całą dobę! La Rambla to dział stworzony specjalnie dla zarejestrowanych Użytkowników FCBarca.com. Zapraszamy do rejestracji oraz dyskusji nie tylko o Barcelonie i nie tylko o piłce nożnej. W tym dziale obowiązuje regulamin serwisu FCBarca.com, który znajdziecie tutaj.
La Rambla
Online: 831 Culés
Gorące dyskusje
draxidox
30
przeciskać się należy chodnikiem, trudno najwyżej wózek porysuje samochódhttps://x.com/marek_2... » Czytaj dalej
64 odpowiedzi
Arkon
7
Czekacie na start ekstraklasy? Ja się nie mogę doczekać. Jak oceniacie ruchy transferowe w... » Czytaj dalej
76 odpowiedzi
martusiaaaa
2
ja to nie chce chyba być dorosła jednak XD
33 odpowiedzi
Media
Sonda
Kto powinien wygrać Złotą Piłkę 2026?
Komunikat
Polecający
Ładowanie...
Historia komentarza
Ładowanie...
Online: 831 Culés
1
Alcaraz...to, jaki poziom prezentuje ten chłopak w tym wieku to coś niesamowitego. Ofensywna, agresywna, przyjemna dla oka gra, w dodatku niesamowita defensywa. Ale...wiele jego zachowań na korcie mi się po prostu nie podoba. Ciągle i irytujące darcie ryja w wymianach, wiele gestów w których widzę mega ego, pychę, brak pokory. Chęć pokazania na każdym kroku swojej wyższości. Jakbym widział pewien klub z białej części Madrytu, ich zawodników i ich kibiców. Przeświadczenie o swojej wielkości. Te kwestie jakoś zrażają mnie do tego tenisisty. I choć Carlos oraz Sinner zdecydowanie uciekli sportowo reszcie stawki, to jednak dla mnie są graczami w których trudno się w pełni tenisowo zakochać, przez pozaboiskowe mankamenty.
5
@Malinka Kto jak kto ale Alcaraz ego,pycha i brak pokory?No way
2
@Malinka Tak go odbierasz ? On ma bardzo duży szacun dla rywali . Wierzy w siebie .
A że „drze ryja „ to ogólnie się zmieniło w tenisie - kiedyś głównie cieszono się po gemie . Secie , a teraz po każdym dobrym zagraniujesr kontakt z trenerem i euforią Trzeba się przywyczaić
0
@Colon ostatnie zdanie Twojego komentarza. Ilość jego znakomitych czy wręcz genialnych zagrań w meczach jest ogromna. Ale każde jest tak celebrowane, podkreślane, że w tym często dostrzegam to jego ego. Przeszkadza mi to. Dlatego porównałem do Realu.
Federer najczęściej przyjmował to ze spokojem. Djoko czasem celebrował, czasem lekki uśmiech, a innym razem jeszcze ze stoickim spokojem. Wolę taki styl, jak i tych dwóch Panów.