Pomyślcie sobie jakie szczęście mieliśmy gdy wybieraliśmy kiedyś na swojego ulubionego piłkarza Messiego, Inieste, Xaviego czy też Puyola czy Darwina Nuneza. Mogliśmy podziwiać tych wybitnych ludzi i cieszyć się ich grą.

A są ludzie, którzy w pewnym momencie uderzyli się mocno w głowe i dzisiaj żyją w przeswiadczeniu, że prowadzą jakiś wyimaginowany warsztat z pracownikami pochodzenia afrykańskiego i trwają w tym przeświadczeniu dobrych kilka lat siedząc w piwnicy i pierdząc w stołek.