Barcelona staje się stereotypowym europejskim klubem koszykarskim, zbierającym wszelkie odpady, które nie przyjęły się w NBA. Gibson przychodzi raczej do głębi składu, o ile w EuroCupie i Lidze adriatyckiej miał dobre liczby, tak jednak nigdy nie grał na poziomie Euroligowym. Transfery nowego dyrektora sportowego Barcy (który dalej nie został oficjalnie ogłoszony) są bardzo nieoczywiste. Z jednej strony po 3 latach grania sytymi kotami z doświadczeniem w Eurolidze, koło 35 roku życia, które nie dały sukcesu, pójście po młodszych, bardziej chętnych do gry i pokazania się graczy to dobre wyjście. Póki co na 4 ogłoszone transfery jedynie Josh Nebo był graczem Euroligi.
Niewyjaśnione są losy Tornike Szengelii, moim zdaniem najlepszy koszykarz Barcelony obok Dario Brizueli w zeszłym sezonie, byłby kluczowy w odbudowie zespołu, nie da się wygrać czegokolwiek samymi żółtodziobami, jednak ten podobno jest kuszony przez Olympiakos, który gotów jest wpłacić za Szengelię klauzulę zawartą w jego umowie wynoszącą ponad milion euro. Oby udało się go utrzymać, a Barcelonie życzę kolejnych ogłoszonych transferów, aktualnie lecą serią 4 dni 4 ogłoszonych graczy, czekamy też na ogłoszenie nowego pasterza, tam doszło do typowego dla Barcy zwrotu akcji, podczas gdy faworytem miał być Paolo Galbiati, nagle na prowadzenie wysunął się Alexander Sekulić, którego w Dubaju zastąpił właśnie były trener Barcy Xavi Pascual, jednak o nim szerzej powiem, jak faktycznie zostanie ogłoszony, powiem tyle, mam spore obawy związane z tym ruchem, facet bierze co może, trenował rosyjskie kluby po 2022 roku, w Dubaju mimo nielimitowanego budżetu nie zrobił nawet play-in i nie wierzę zbytnio by został tu na lata. Ponadto jest selekcjonerem reprezentacji Słowenii.