To tak ten ogół ogarniając, tak sumarycznie patrząc. Kibicu drogi, ty, wierz w odwracalność sytuacji, albo i nie wierz, bo coś by ci się stać mogło! Ty tam, gdzie uczucia twe w grę idą, dopowiadaj sobie pozytywne rozwiązania, albo i ich nie dopowiadaj, bo przecież kalorii trochę stracisz możesz! Patrząc na wyrwy w pomocy i jej ułomność straszną, kciuki mocniej ściskaj, albo i nie ściskaj, o zdrowie kończyn, kości swych dbając! A przegrana krwawa jak baty na wojnie; żołnierzy i dowództwo wspieraj w kontrataku, albo i nie wspieraj, siły na dezercję zostawiając! Tyle razy nauczony, doświadczeniami remontad i powrotów króla podparty, tym bardziej w blasku chwały zwycięstwa oczekuj, albo i nie oczekuj, nie trwoniąc czasu na daremno! Kibicu drogi, choćby fatalnie było, zwątpienie zmysły i uczucia przytłumiło, to kibicem pozostań, czarów i magii Camp Nou chciej się spodziewać, albo i nie chciej, witalność na krytykę i gromy pozostawiając w rezerwie! Ty kibicu, kibicem pozostań przez kilka tygodni jeszcze, albo i nie pozostań, łatwiejszej ścieżki jeźdźcem będąc! Bez nadziei jest? Bez szans? Opuszczoną drużyna się czuje? Racjonalnie awans niemożliwy? Wybierz sam. Z FC Barceloną, albo i jej przeciw. Wierząc lub myśląc. A nawet jak padną, polegną, to przecież kibicu, do końca z nimi w marzeniach o Lidze Mistrzów byłeś, albo i nie byłeś.