Nasz kolega Kapian Hawk przypomniał wczoraj jeden słynny artykuł z 29.11.2010 z RM.pl. Pokusiłem się na wrzucenie kilku fragmentów, są one zbyt piękne by tkwi w ukryciu:


Skoro już przy ofiarach jesteśmy. W ostatnich dwóch latach ofiara mieszkała właśnie przy Concha Espina 1. Na łowy wyruszała Barcelona. W końcu w obozie ofiary pojawiły się jęki i żale. Bo villarato, bo sędziowie myśliwemu z Katalonii polowanie ułatwiają, znaczą ofiarę, wywabiają z matecznika. Słusznie zauważył dziennikarz Alfonso Celemin – takie łzawe zachowanie Realowi nie przystoi. Dumny Real, nawet jeżeli przegrywa, nawet jeżeli wiatr mu w oczy duje i kłody pod piłkarskie korki rzuca, porażki i bicze od losu przyjmuje dumnie, na klatę, z uniesioną w górę głową.


A jęki i płacze to przecież domena naszego dzisiejszego rywala. Przykłady można by mnożyć, zresztą znacie je doskonale. I wiecie co? Znowu się zaczyna. Ostatnio pojawiły się w sieci opowieści dziwnej treści, jakieś ocierające się o groteskę raporty, spreparowane wiadomo gdzie i wiadomo po co, mówiące o tym, że Real, uwaga, ukradł Barcelonie 19 Mistrzostw Hiszpanii! Łał, Mistrzostwo Świata, bez popitki.


I to bardzo dobra wiadomość jest, ponieważ oni jęczą i łkają, gdy zaczynają się nas bać, gdy przestają czuć się pewnie. I ja to rozumiem, i wy, drodzy madridistas, również zrozumieć powinniście.






5:0