Też nie jestem zwolennikiem Valverde, ale chyba przeginacie. Problemem nie jest decydent, a wykonawca. Bo jak inaczej tłumaczyć fakt, że zdarzają się (i nie tak rzadko) bardzo ciekawe dla oka mecze? Uważam, że klepka, do której przyzwyczaili nas za Pepa wyrosła na takich piłkarzach jak:
- młody, wybiegany Messi (często taki Xavi czy Iniesta zagrywali na dojście właśnie do niego)
- Iniesta (absolutny geniusz operowania piłką na małych przestrzeniach)
- Alves (Alvis i jego znakomita współpraca z Leo)
- Xavi (wirtuoz, oczy dookoła głowy)
- Pedro (wielu rzeczy można mu odmówić, ale na pewno nie techniki)
- byli też przecież świetni technicznie Villa, Henry

A teraz? Teraz przede wszystkim mamy w środku niestety coraz wolniejszego Busquetsa, który nadal spełnia swoje zadania, ale jest słabszy niż kilka lat temu, mamy Rakiticia, do którego nic nie mam, ale cechują go całkiem inne walory od Xaviego czy Iniesty, mamy starszego Messiego, który coraz rzadziej decyduje się na drybling/sprint, a coraz częściej cofa się do środka, by rozgrywać, mamy Suareza, który potrafi zagrać jak nikt inny, a jednocześnie sknocić dobrą piłkę... również jak nikt inny, a do tego swoje lata ma i chociaż nadal biega od bramki do bramki, to zauważalny jest u niego regres wytrzymałościowy.

I teraz spójrzmy kto najczęściej uczestniczy w ciekawych akcjach? Coutinho/nadal Messi: przypadek? Wniosek jest oczywisty, brakuje nam wykonawców i młodych, wybieganych, z wielkich ośrodków. Nadzieją jest Dembele, i póki co tylko on w ofensywie.

Ważnym aspektem w kontekście zabawy piłką jest też zgranie. Czym innym był napływ zgranych chłopaków z Barcy B za Pepa, znajomych, przyjaciół, a czym innym jest zdeformowana polityka transferowa w czasach obecnych, gdzie zawodnik musi najpierw przejść długi proces asymilacji. To nie ułatwia.