Ponad 80. lat temu, we wrześniu 1939 roku Sowieci "wyzwalali" nas wespół z Niemcami, dzieląc się Polską. W l. 1944-1945 Sowieci "wyzwalali" nas ponownie. Ach, co to było za wyzwolenie! Ustanowili swą agenturalną władzę, ale była zbyt słaba, aby samodzielnie się utrzymać. Długo stacjonowała u nas Armia Czerwona, a pacyfikacje i obławy robiły Wojska Wewnętrzne NKWD.

Sto kilkadziesiąt tys. ludzi wywieziono po 1944 r. na Sybir. Tysiące przeszły przez obozy koncentracyjne NKWD.

Dziesiątki tysięcy ludzi pozbawiono życia, dobijano resztki polskiej inteligencji.

Dziś tow. Włodzimierz Czarzasty, tow. Leszek Miller twierdzą, że to jednak było "wyzwolenie". Z czego/od czego? Z terytorium, ludności i dóbr materialnych? A ich "pożyteczni" pomocnicy (z tytułami profesorskimi!) wyzywają od idiotów tych, którzy mówią i piszą o tym okresie prawdę.

Tow. W. Gomułka (podczas plenum KC PPR V 1945): "Nie jesteśmy w stanie walki z reakcją przeprowadzać bez Armii Czerwonej. Niesłusznym byłoby żądanie wycofania wojsk.Nie mielibyśmy swoich sił, aby postawić na ich miejscu".

Tow. Franciszek Jóźwiak (komendant główny MO, maj 1945): "Nie jesteśmy u siebie gospodarzami. Pracują u nas bataliony sowieckie..."

Jak długo jeszcze będziemy musieli walczyć o sprawy oczywiste?