Komentarze użytkownika Colon

5 lutego 2026, 17:00

Dyskusja

1

Przejdź do dyskusji

Colon

5 lutego 2026, 17:00

Dyskusja

1

Przejdź do dyskusji

Colon

5 lutego 2026, 16:57

Dyskusja

4

Muzyczna batalia #19, zapraszam do glosowania: https://strawpoll.com/bVg8BPvKByY

MILTON NASCIMENTO & LÔ BORGES "Tudo O Que Você Podia Ser"
album Clube da Esquina (1972)
To arcydzieło akustycznego napędu. Cały utwór wisi na tej nerwowej, "pociągowej" gitarze Lô Borgesa. To nie jest relaks – to jest pęd. Głos Miltona wchodzi tu jak instrument, opowiadając o kimś, kto miał być wielki, a skończył jako zwykły człowiek. To jest muzyka organiczna – słyszysz drewno gitary, słyszysz oddech wokalistów, słyszysz "brud" taśmy analogowej.
Ten utwór "faluje". Nie ma tu stałego beatu perkusyjnego jak w popie. Rytm wyznacza gitara i brazylijska perkusjonalia. To brzmi jak podróż starym autobusem przez góry Minas Gerais – trzęsie, ale widoki są niesamowite.

-------
PRINCE "Sign 'O' the Times"
album Sign 'O' the Times (1987)
To arcydzieło minimalizmu. Prince wyrzucił wszystko, co zbędne. Został tylko surowy automat perkusyjny (Linn LM-1), prosty bas z syntezatora Fairlight i bluesowa gitara. Prince nie śpiewa tu o marzeniach – on recytuje listę katastrof: AIDS, gangi, katastrofa wahadłowca Challenger. To jest muzyka syntetyczna – chłodna, precyzyjna, miejska.
Prince nagrał to niemal w całości sam. To słychać. Ten utwór ma atmosferę totalnej izolacji. Jeśli Milton brzmi jak spotkanie przyjaciół na rogu ulicy (Clube da Esquina), to Prince brzmi jak samotny człowiek zamknięty w bunkrze, oglądający wiadomości w TV.

@JimMorrisonFCB
@8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i i inni
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro

Poprzednie posty w odpowiedzi:

Przejdź do dyskusji

Colon

5 lutego 2026, 16:42

Dyskusja

1

@cracker szybko niezmiernie padla ta bramka.

Przejdź do dyskusji

Colon

5 lutego 2026, 15:42

Dyskusja

2

Pato celebryta?
https://www.idman.biz/media/2026/01/27/1920x1280/i_3.webp?v=1769498103&openWithFirefox=true

Przejdź do dyskusji

Colon

4 lutego 2026, 21:25

Dyskusja

1

@jacobFCB tez cos nie kojarze, ale ja i tak bardziej Star Trek.

Przejdź do dyskusji

Colon

4 lutego 2026, 18:47

Dyskusja

1

@jacobFCB pamiętam to

Przejdź do dyskusji

Colon

4 lutego 2026, 16:30

Dyskusja

1

@BorzyKrzys Brian Dennehy, ale teraz przypomniales, no i Bryan Brown!

Przejdź do dyskusji

Colon

4 lutego 2026, 15:54

Dyskusja

1

Przejdź do dyskusji

Colon

4 lutego 2026, 15:34

Dyskusja

1

Przejdź do dyskusji

Colon

4 lutego 2026, 15:33

Dyskusja

11

Muzyczna batalia #18, zapraszam do glosowania: https://strawpoll.com/ajnE1d8w9nW

QUEEN "Innuendo"
album Innuendo (1991)
Mroczny Testament.
To utwór nagrany przez człowieka, który wiedział, że odchodzi. Freddie jest tu drapieżny, walczy z losem. Muzycznie to powrót do korzeni Queen – skomplikowana struktura, ciężkie gitary i ten słynny, marszowy rytm. To jest "Bohemian Rhapsody" odarte z żartów, zastąpione egzystencjalnym lękiem.
Sekcja flamenco, to unikalny moment w historii Queen. Brian May zaprosił do studia Steve'a Howe'a z zespołu Yes. To on gra to szaleńcze solo na gitarze klasycznej. To zderzenie stylów – progresywnego rocka i hiszpańskiego folkloru – tworzy atmosferę niepokoju i nadchodzącej burzy.

FREDDIE MERCURY & MONTSERRAT CABALLÉ "Barcelona"
album Barcelona (1988)
Tutaj Freddie nie walczy – tutaj Freddie fruwa. To był jego życiowy cel: nagrać płytę z "La Superba", największą sopranistką świata. To nie jest rock, to jest Crossover w najlepszym wydaniu. Ich głosy splatają się w niesamowity sposób: potężny, rockowy baryton Freddiego i krystaliczny sopran Montserrat. Utwór jest hymnem radości, potęgi i piękna.
Freddie tak bardzo szanował Montserrat, że podczas nagrań unikał swojego charakterystycznego, rockowego "chrypienia". Śpiewał najczystszą techniką, na jaką było go stać, używając swojego naturalnego barytonu, by nie brzmieć przy niej "brudno".
Utwór stał się hymnem Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w 1992 roku, ale Freddie zmarł kilka miesięcy wcześniej. Podczas ceremonii otwarcia Montserrat śpiewała do nagrania zmarłego przyjaciela, co było jednym z najbardziej wzruszających momentów w historii telewizji.

@JimMorrisonFCB
@8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i i inni
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro

Poprzednie posty w odpowiedzi:

Przejdź do dyskusji

Colon

4 lutego 2026, 00:16

Dyskusja

1

Przejdź do dyskusji

Colon

4 lutego 2026, 00:14

Dyskusja

6

Muzyczna batalia #17, zapraszam do glosowania.https://strawpoll.com/XmZRQm6q9gd

Fields of the Nephilim - Last Exit for the Lost
album The Nephilim (1988)

To jest utwór, który pachnie siarką i kurzem. Carl McCoy zabiera nas tutaj na pustynię.
Siłą tego utworu jest jego pierwotna energia. Zaczyna się od hipnotycznego basu Tony'ego Pettitta, który brzmi jak bicie serca w zwolnionym tempie. McCoy nie śpiewa czysto – on chrypi, szepcze, rzuca zaklęcia.
To, co czyni ten utwór wyjątkowym, to jego dzikość. W finale utwór zrywa się ze smyczy, gitary zaczynają ciąć, a perkusja galopuje. To jest chaos kontrolowany. To muzyka, która wyciąga z człowieka instynkty. Słuchając tego, czujesz się, jakbyś brał udział w jakimś pogańskim obrzędzie przy ognisku.

-----------------------------
Dead Can Dance - The Enigma of the Absolute
album Spleen and Ideal (1985)

"Enigma" jest duszna, klaustrofobiczna i surowa.
Siłą tego utworu jest instrumentarium. Nie ma tu typowej perkusji rockowej. Zamiast tego słyszymy potężne kotły (timpani) i wiolonczelę, które wybijają marszowy, nieubłagany rytm. Brzmi to jak pogrzebowy pochód jakiejś zapomnianej cywilizacji.
Brendan Perry śpiewa tu o nihilizmie i poszukiwaniu sensu w pustym niebie. Jego głos jest młodszy, bardziej "gotycki" i dramatyczny niż na późniejszych płytach.

@JimMorrisonFCB
@8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i inni
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro

Poprzednie posty w odpowiedzi:

Przejdź do dyskusji

Colon

3 lutego 2026, 17:02

Dyskusja

4

@kubix05 tak. Zawsze biore w gory, trzymam tam cieply ryz.

Przejdź do dyskusji

Colon

3 lutego 2026, 16:59

Dyskusja

0

@mekston szkoda, szkoda

Przejdź do dyskusji

Colon

3 lutego 2026, 16:58

Dyskusja

1

Przejdź do dyskusji

Colon

3 lutego 2026, 16:57

Dyskusja

5

Muzyczna batalia #16, zapraszam do glosowania. https://strawpoll.com/40Zm4015Mga

OZRIC TENTACLES - Tight Spin, album: The Hidden Step (2000)
Tytuł "Tight Spin" idealnie oddaje charakter utworu – jest ciasny, zbity i szybki. W przeciwieństwie do luźnych jamów z wczesnych lat 90., tutaj Ozricy brzmią jak precyzyjna maszyna techno-rockowa. Bas jest punktowy, a syntezatory tworzą wirującą spiralę.

------------------------------------------------------------------------------------
TREY GUNN BAND "Gate of Dreams"
Album: The Joy of Molybdenum (2000)
To jest inżynieria dźwięku. Trey Gunn na Warr Guitar ( techniką tappingu) buduje struktury, które są skomplikowane jak równania, ale piękne jak fraktale. Utwór płynie, ale w "połamanym" metrum. To muzyka, która angażuje mózg.
Boba Muller - Nie gra on typowego rockowego rytmu. Jego gra przypomina bardziej plemienne bębnienie, transowy rytuał. Tworzy gęste, rolowane tło, które "bulgocze" pod spodem, podczas gdy melodia Gunna unosi się na wierzchu.

@JimMorrisonFCB
@8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro

Poprzednie posty w odpowiedzi:

Przejdź do dyskusji

Colon

2 lutego 2026, 13:30

Dyskusja

1

@Gary Nowy Poczatake akurat mi sie bardzo podobal. Ten film z Paulem Giamttim zawsze chcialem obejrzec.

Przejdź do dyskusji

Colon

1 lutego 2026, 21:02

Dyskusja

1

@mekston super .

Przejdź do dyskusji

Colon

1 lutego 2026, 14:33

Dyskusja

2

@mekston Pete!!!!!! .

Przejdź do dyskusji

Colon

1 lutego 2026, 13:55

Dyskusja

2

Przejdź do dyskusji

Colon

1 lutego 2026, 13:54

Dyskusja

6

Muzyczna batalia #15, zapraszam do glosowania: https://strawpoll.com/LVyK2d8p5Z0

DOWN "Where I'm Going"
album Down II: A Bustle in Your Hedgerow... (2002)
"Where I'm Going" to stodoła. I to dosłownie. Cały album Down II był nagrywany w "Nodferatu's Lair" – stodole Phila Anselmo na bagnach Luizjany, w oparach dymu i alkoholu. Ten utwór brzmi jak nagrany na jeden mikrofon, na kacu, o 4 rano. Jest surowy, krótki (3 minuty) i brudny. Phil Anselmo nie sili się tu na bycie ładnym – brzmi jak zmęczony życiem bluesman siedzący na ganku.
Insider Tip: Down II powstawał w 28 dni w totalnym chaosie (narko, alkohol, izolacja). ". . Gitary akustyczne brzęczą, nie są idealnie nastrojone, i to jest w tym najpiękniejsze.

---
CORROSION OF CONFORMITY "Shelter"
album Deliverance (1994)
Najbardziej "piosenkowy" moment w karierze C.O.C.
Dlaczego to sztos: To utwór dopieszczony. Pepper Keenan wchodzi tu w rolę rasowego wokalisty southern-rockowego. Brzmienie jest ciepłe, pełne, radiowe. To ballada o szukaniu odkupienia, która ma strukturę klasycznego rockowego hitu. Słychać tu echa Allman Brothers Band.