Komentarze użytkownika Colon

Muzyczna batalia - #55 zapraszam wszystkich do słuchania i glosowania:
https://strawpoll.com/6QnMQqva7ne
--
MANUEL GÖTTSCHING "Ruhige Nervosität"
album Inventions for Electric Guitar (1975)

Kompozycja brzmi jak rasowa, zapętlona elektronika, ale ma zupełnie inne, niezwykle organiczne źródło. Słychać tu precyzyjne, miarowe i hipnotyczne pulsowanie, które z czasem delikatnie narasta i ewoluuje. Przestrzeń jest znacznie cieplejsza, jaśniejsza i bardziej intymna niż u Tangerine Dream. Zamiast mrocznej, kosmicznej otchłani, utwór wprowadza słuchacza w stan głębokiego, relaksującego skupienia, opierając się na minimalizmie i subtelnych zmianach barwy dźwięku.

Największym szokiem związanym z tym utworem jest fakt, że nie użyto w nim ani jednego syntezatora. Cały album został nagrany w 100% wyłącznie za pomocą gitary elektrycznej. Manuel Göttsching (znany z grupy Ash Ra Tempel) zamknął się w studiu z czterościeżkowym magnetofonem TEAC i maszyną taśmową Revox, która służyła mu do tworzenia idealnego, pulsującego echa (delaya). Nakładał na siebie kolejne partie gitary, tworząc z nich rytmiczne sekwencje przypominające pracę maszyn. To pionierskie dzieło udowodniło, że hipnotyczny trans "szkoły berlińskiej" można osiągnąć bez użycia drogich, wielkich klawiszy.
----------------------------------------------------------------------
TANGERINE DREAM "Phaedra"
album Phaedra (1974)

To absolutny fundament elektronicznego, kosmicznego transu. Brzmienie opiera się na bulgoczącym, nieustannie ewoluującym basie, który przypomina oddychający, żywy organizm. Przestrzeń nagrania jest ogromna, mroczna i wypełniona tajemniczymi, falującymi dźwiękami. Całość płynie powoli, nie opierając się na tradycyjnej melodii, lecz na powtarzalności i głębokim, hipnotycznym klimacie. Daje to niesamowite wrażenie dryfowania w bezkresnej, chłodnej przestrzeni.

Ten żywy, nieustannie zmieniający się charakter utworu wcale nie był do końca zaplanowany. Płytę nagrywano w studiu The Manor w Anglii. Użyty tam wczesny sekwencer Mooga (urządzenie do automatycznego zapętlania dźwięków) był potwornie wrażliwy na zmiany temperatury w pomieszczeniu i nieustannie się rozstrajał. Christopher Franke musiał stroić maszynę na ucho w czasie rzeczywistym, podczas gdy taśma już się kręciła. To właśnie ta walka z niestabilnym sprzętem nadała kompozycji jej niepodrabialny, "pływający" klimat. Z kolei upiorne tła to zasługa Edgara Froese, który wpadł na pomysł, by przepuścić dźwięk klawiszowego melotronu przez zwykły efekt gitarowy.
---
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro,

Przejdź do dyskusji

Colon

25 marca 2026, 13:50

Dyskusja

@JimMorrisonFCB Ronnie najchetniej od razu w finale by gral.

Przejdź do dyskusji

Colon

25 marca 2026, 10:07

Dyskusja

@Pawlak1992 no i Chuck Norris też zdecydowanie zbyt młodo

Przejdź do dyskusji

Colon

25 marca 2026, 09:51

Dyskusja

@Pawlak1992 Jessica Madison Wright Morris, John Cazale , River Phoenix, Jonathan Brandis Anton Yelchin, Heath Ledger

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 23:32

Dyskusja

@Marusek lubie ten utwor. Bardzo obiecujaco sie zaczyna - nawet swietnie, potem troche gorzej, ale cos w nim jest. podpinam sie.

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 22:51

Dyskusja

@Kgorecki2500 Ty, a Ty kiedys nie pisales o historii itd? Teraz tylko grasz w gry?

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 22:47

Dyskusja

Zabawil sie w Alcaraza. Piekna siekerka.

Arthur Fils did THIS on back to back points against Vacherot in Miami.

Insane slice forehand passing shot. 🤯

Massive forehand winner.

The celebration… He’s just aura farming now 😮‍💨😤

https://t.co/Nt07vyI8rB">pic.twitter.com/Nt07vyI8rB
— The Tennis Letter (@TheTennisLetter) March 24, 2026

@JimMorrisonFCB @Gary

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 22:43

Dyskusja

@agaFCB tak. .

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 21:33

Dyskusja

@mekston a cos czulem.
@agaFCB ja bym mimo wszystko Korde za ten mecz z Alcarazem docenil.- nawet jesli to nie byl prime Alcaraz. Zagral to , co mozna jedynie z Hiszpanem obecnie zagra - nie dac mu rytmu i grac agresywnie, co oczwiscie wiaze sie z duzym ryzkiem. W male gierki z Alcarazem nie wygrasz, z lini koncowej tez bez szans. Arytmia, agresja, troche przy siatce.
Oczywiscie jestem troche niobektywny , bo uwielbiam udrzenia Czecha, tzn Amerykanca.
Dzis slyszalem opinie Mouratouglu, ze Alcaraz jest momentami znudzony w tych pierwszych rundach.
@JimMorrisonFCB

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 19:17

Dyskusja

@8stoichkov8 a dziś właśnie słuchałem

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 17:42

Dyskusja

@Jakchcesz Kylian z imienia, EMbappe z nazwiska,
Swą panią najpokorniej za kolano ściska.
Ścisnąłbym i wyżej... może za kolano...
Jednak, na nieszczęście, nam to zakazno.
Zresztą, jam ksiądz, a pani pobożna:
Nie można!

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 16:53

Dyskusja

Troche jednak naglowek mem. Real madryt myli kolana zawodnikow, RM upija sie woda po parowkach.

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 15:24

Dyskusja

Muzyczna batalia - #54 zapraszam wszystkich do słuchania i glosowania:
https://strawpoll.com/BJnXVqML8Zv
----
THE SMASHING PUMPKINS "Thru the Eyes of Ruby"
album Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)

To wieloczęściowa suita, która uderza słuchacza potężną, oceaniczną ścianą dźwięku. Kompozycja płynnie przechodzi od cichych, onirycznych arpeggiów do absolutnego, gitarowego huraganu. Brzmienie jest niezwykle gęste, majestatyczne i niemal symfoniczne. Fuzzowe przestery nie brzmią tu jak garażowy brud, lecz jak potężny, wielogłosowy chór. Całość napędza niesamowicie dynamiczna, niemal jazzowa w swoim rozmachu gra na perkusji, tworząc jeden z najbardziej przytłaczających, a zarazem pięknych momentów w historii rocka alternatywnego lat 90.

Aby uzyskać ten przytłaczający, symfoniczny ciężar bez użycia orkiestry, Billy Corgan i James Iha nagrali do tego jednego utworu około 70 ścieżek gitarowych, nakładając je na siebie warstwa po warstwie. To absolutny koszmar dla realizatorów dźwięku pracujących na analogowych taśmach, ale to właśnie ta szalona multiplikacja sygnału z kultowego efektu podłogowego Electro-Harmonix Big Muff Pi stworzyła ten niepodrabialny, gęsty i "płaczący" ton, który stał się wizytówką The Smashing Pumpkins.
-----------------------------------------------------------------------------
RARE BIRD "You're Lost"
album Epic Forest (1972)

W kontrze do gitarowego huraganu z lat 90., słychać tu ciepłą, organiczną przestrzeń brytyjskiego rocka progresywnego wczesnych lat 70. Utwór ma niezwykle melancholijny, ale jasny klimat. Zamiast przytłaczać słuchacza, otula go miękkim brzmieniem gitar akustycznych, pulsującym basem i wspaniałymi, wielogłosowymi harmoniami wokalnymi. Kompozycja płynie spokojnie, a w tle majaczą charakterystyczne, symfoniczne plamy klawiszowe, nadając piosence wyjątkowo elegancki, baśniowy charakter.

Ten utwór to prawdziwy, fonograficzny unikat i punkt zwrotny w historii grupy. Rare Bird zasłynęli na swoich pierwszych płytach z rygorystycznej zasady "zero gitar" – ich progresywne brzmienie opierało się wyłącznie na dwóch współpracujących ze sobą klawiszowcach (co w tamtych czasach było ewenementem). Jednak przy okazji albumu Epic Forest zespół złamał tę regułę, przyjmując do składu gitarzystę Andy'ego "Ced" Curtisa. Co więcej, utwór "You're Lost" nie znalazł się na podstawowej liście utworów płyty – piosenka ta była dodawana wyłącznie jako specjalny bonus na dodatkowej, 7-calowej płycie winylowej (tzw. EP-ce) dołączanej do pierwszych, brytyjskich tłoczeń albumu.
--
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro,

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 11:47

Dyskusja

Wszystko zaczęło się od legendarnego wywiadu Rudiego Völlera w 2003 roku. Wściekły na krytykę w studiu telewizyjnym, wypalił do Güntera Netzera: "Co wyście kiedyś grali za g+wno... przecież wyście grali w piłkę na stojąco (Standfußball)!"

Niedługo potem oburzony Franz Beckenbauer dzwoni do Netzera. "Kaiser" był wściekły i urażony w swojej dumie: "Günter, słyszałeś to?! Rudi mówi, że graliśmy w piłkę na stojąco! To absolutna bezczelność! Przecież wcale tak nie graliśmy!"

Na to Netzer, ze swoim typowym, chłodnym dystansem, odpowiada krótko: "Ależ tak, Franz. Graliśmy."

Netzer doskonale wiedział, co mówi, bo sam wręcz nienawidził biegać! Uważał, że to psuje jego elegancję. W Borussii Mönchengladbach grał z Herbertem "Hackim" Wimmerem, który miał płuca ze stali i harował za trzech. Pewnego dnia Netzer podszedł do niego i zaproponował mu ten legendarny układ:

"Słuchaj, Hacki. Ty lubisz biegać, a ja tego nienawidzę. Zróbmy tak: ty będziesz biegał za mnie, a ja będę za ciebie myślał na boisku!"

I Wimmer się zgodził! Hacki biegał jak maszyna, odbierał piłki i oddawał je Netzerowi, a Günter po prostu stał w miejscu i posyłał swoje genialne podania. Najlepszy podział ról w historii futbolu!
----------------------------------------------------
Netzer to był nie tylko piłkarski geniusz, ale też totalny cwaniak i świetny biznesmen! Jego negocjacje z Realem Madryt to kolejny absolutny hit.

Siedzą w restauracji, a działacze Realu (sam Santiago Bernabéu) pytają:
– Ile chcesz tu zarabiać?
– 300 tysięcy – rzuca Netzer.
– Nie ma szans, wykluczone! – oburzają się Hiszpanie.

Co robi Netzer? Bez słowa wstaje od stołu i po prostu wychodzi z lokalu. Działacze wpadają w panikę, wybiegają za nim i wołają:
– Okej, wracaj! Ile w końcu chcesz?
– 300 tysięcy.
– Dobra, dogadajmy się, ale ta "trójka" z przodu musi zniknąć, po prostu nie możemy dać 300!

Na to Netzer z chłodnym uśmiechem:
– Okej. W takim razie 299 tysięcy!

Deal ubity! Gość był po prostu szefem na boisku i poza nim. W tamtych czasach nikt nie potrafił się tak sprzedać jak on!
@Gary
@Comentateiro @JimMorrisonFCB

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 09:06

Dyskusja

@maroon Tez slyszalem, ze ksiazka bardzo dobra. Bylo nawet kilka recenzji, ktore mowil, ze film lepszy od ksiazki bo nie zanudza naukowymi opisami.
Wybierasz sie?

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 00:33

Dyskusja

@mekston Tenis dziwny sport.

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 00:33

Dyskusja

@Gary No i obejrzalem.

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 00:30

Dyskusja

Projekt Hail Mary - czyli kino rodzinne.
Nie bede sie rozpisywal, ale jesli ktos widzial Wall-E, The Arrival, E-T, Bliskie Spotkania Trzeciego Stopnia, Interstellar, Marsjanina itd. to nie musi tego ogladac.
Jesli jednak idzie sie cala rodzina lub jest to pierwszy film science - fiction w zyciu, to jak najbardziej.
Czegos mi w tym filmie brakuje, a czegos jest w nim za duzo..

Przejdź do dyskusji

Colon

24 marca 2026, 00:26

Dyskusja

@Draqulius Mogles powiedziec , ze masz bilet ale w domu.

Przejdź do dyskusji

Colon

23 marca 2026, 17:14

Dyskusja

Muzyczna batalia - #53 zapraszam wszystkich do słuchania i glosowania:
https://strawpoll.com/X3nkPLGzVgE
--------------
JIMI TENOR TRIO "Alice in Kumasi"
album Selenites, Selenites! (2025)

Dostajemy tu wyśmienity, instrumentalny jazz-rockowy groove, który brzmi jak zaginiona sesja Franka Zappy z czasów The Grand Wazoo. Utwór opiera się na świetnej, gęstej sekcji rytmicznej i wirtuozerskich, ale pełnych luzu partiach instrumentów dętych. To rasowy afro-jazz połączony z progresywnym, niemal big-bandowym zacięciem. Każda nuta ma tu swoje precyzyjne miejsce, a jednocześnie całość płynie z niezwykłą, koncertową swobodą i naturalną dynamiką, całkowicie pozbawioną studyjnej sterylności.

Choć tytuł utworu nawiązuje do Kumasi – miasta w Ghanie, gdzie fiński multiinstrumentalista chłonął w przeszłości oryginalne afrobeatowe wibracje – materiał na tę płytę powstał w zupełnie innych warunkach. Został zarejestrowany w Hamburgu, a za produkcję odpowiadał Tobias Levin, znany ze sceny "Hamburger Schule". Nagrywano to na żywo, w starym, analogowym stylu z nowym, pięcioosobowym zespołem (Jimi Tenor Band), co tłumaczy niesamowitą, niewymuszoną chemię między muzykami i ten specyficzny, "zappowski" rygor połączony z luzem jam session.
-------------------------------------------------
FLEA feat. THOM YORKE "Traffic Lights"
album Honora (2026)

W kontrze do słonecznego luzu Tenora, słychać tu neurotyczną, gęstą układankę. Brzmienie opiera się na ruchliwym, perkusyjnym krajobrazie i miękkim, pulsującym basie, nad którym unosi się kojący, hipnotyczny wokal Thoma Yorke'a. Krystalicznie czyste partie pianina i syntezatorów przenikają się z delikatnymi dźwiękami trąbki. Utwór ma niesamowity balans – z jednej strony rytm jest połamany i bardzo "zajęty", z drugiej strony melodia wokalu wprowadza uspokajający, niemal oniryczny klimat.

Mało kto wie, że pierwszym instrumentem, na którym Flea uczył się grać w dzieciństwie, była właśnie trąbka – bas pojawił się w jego życiu znacznie później. Na swoim pierwszym w pełni solowym albumie Honora muzyk powraca do swoich jazzowych korzeni i oryginalnego instrumentu, nagrywając tu zarówno partie basu, jak i trąbki. Do utworu zaprosił Thoma Yorke'a, ponieważ stworzony w studiu połamany rytm od razu skojarzył mu się z czasami, gdy panowie grali razem w supergrupie Atoms for Peace. W nagraniu wzięła udział absolutna elita nowoczesnego jazzu, w tym gitarzysta Jeff Parker i perkusista Deantoni Parks.
---------------------------------------------------------------------------------
MOSES YOOFEE TRIO "Gemini"
album MYT (2025)

Brzmienie jest tu ekstremalnie bliskie, intymne i transparentne – słuchacz ma wrażenie przebywania z muzykami w jednym, małym pokoju. W przeciwieństwie do gęstych, klawiszowych popisów, z których często słynie lider tria, "Gemini" to utwór mocno oparty na organicznym brzmieniu gitary. Kompozycja płynnie ewoluuje od spokojnego tematu do bardziej złożonej, kontrastującej części środkowej. Perkusja brzmi tu niezwykle selektywnie, a każdy detal – od uderzenia w talerz po pociągnięcie struny – jest wyeksponowany z audiofilską precyzją.

Moses Yoofee Trio to berlińska formacja, która zdobyła prestiżową nagrodę German Jazz Prize dla najlepszego zespołu koncertowego w 2024 roku. "Gemini" to wyjątkowy punkt na ich debiutanckim albumie MYT, ponieważ to basista zespołu, Roman Klobe-Barangă, przejął tu stery kompozycyjne. Zagrał w studiu zarówno na basie, jak i na wiodącej gitarze. Zespół celowo wyprodukował ten utwór tak, by zrezygnować z wielkich, pogłosowych przestrzeni – głównym celem było uzyskanie maksymalnie surowego, fizycznego wręcz kontaktu z instrumentami.
-------------------
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj @iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro
i kazdy chetny.

Przejdź do dyskusji

Colon

23 marca 2026, 10:54