FCBparasiempre

@arasz1819 Zgadza się! i to bodaj z 10-punktową przewaga nad ,,naszym odwiecznym wrogiem"!

Van Gaal psuje wszystkim cules jubileusz klubu:


28 listopada 1998 r. FC Barcelona rozegrała mecz 12 kolejki Primera Division z Atletico Madryt rozpoczynający obchody 100-lecia klubu. Mecz z Atletico rozgrywany dzień przed okrągłą rocznicą powstania FCB, miał symbolicznie rozpocząć rok jubileuszowy. Blaugrana zagrała jednak słabo i przegrała 0:1 po golu z karnego. Było to pierwsze w sezonie zwycięstwo Atletico na wyjeździe. Od 70 minuty dało się słyszeć głosy domagające się dymisji Van Gaala. ,,Nie zrezygnuje i nie myśle że mnie wyrzucą, gdyż nie można podejmować takich decyzji po jednym meczu”- ocenił swoją sytuacje Holender, zapominając iż kilka dni wcześniej Barça odpadła z Ligi Mistrzów po remisie u siebie z Manchesterem United.



@Sensible
@Pawel13sz
@patataj
@NaFazieHitman
@Roni/VEB
@Lionel_Messi10
@Ogorinho1974
@MesQueUnClub96
@Symson
@DaPidejpi

Golleada:

28 listopada 1976 r. FC Barcelona pokonuje wysoko na Camp Nou CF Valencie 6:1 w 12 kolejce Primera Division. Aż 5(!) goli dla Barçy w tym meczu strzela napastnik Manuel Clares, co zdarza się bardzo rzadko. W efekcie Blaugrana umocniła się na prowadzeniu w tabeli Primera Division wspólnie z Atletico Madryt mając po 16 punktów.


@Roni/VEB
@Sensible
@Pawel13sz
@DaPidejpi
@MesQueUnClub96
@Ogorinho1974
@NaFazieHitman
@Lionel_Messi10
@Symson
@patataj

Ależ pan pitolisz panie Laporta! Lewandowskiego trzeba jak najszybciej postawić do pionu! On już z rzutem karnym zaczął pajacować, zamiast normalnie jak człowiek strzelić! Po drugiej żółtej kartce przegiął na całego i w stu procentach zasłużył na taką a nie inną kare. On nie może być ponad klubem i musi przestać gwiazdorzyć, tylko grać dla dobra klubu. A pan panie Laporta, wespół z Xavim zastanówcie się kogo ściągacie do drużyny? Odnowienie kontraktu z Dembele, przedłużenie z Sergim Roberto a zwłaszcza transfer Ferana Torresa to jest śmiech na sali...

Historia El Clasicos:

28 listopada 1971 r. FC Barcelona remisuje na Santiago Bernabeu 1:1 z Realem Madryt w 11 kolejce Primera Division. Ten remis niewiele pomógł Blaugranie, która uplasowała się w strefie spadkowej(17 miejsce) mając 8 punktów po 11 meczach. Był to jeden z najgorszych startów Barçy w historii Primera Division.



@Ogorinho1974
@Symson
@NaFazieHitman
@Lionel_Messi10
@MesQueUnClub96
@Pawel13sz
@patataj
@Sensible
@DaPidejpi
@Roni/VEB

@Barca1992 Skoro decyduje bilans bramkowy a Hiszpania wygra ze szwabami 3 czy 4 do zero, to jakim niby bilansem mają szwaby wyjść z grupy? 1:5?

@Barca1992 Zaraz, to jak szwaby w ostatnim meczu pokonają Kostaryke to z 3 punktami wychodzą z grupy?

Cóż to zrobić aby Hiszpanie pokonali i odprawili szwabów do domu!? Chyba tylko się pomodlić...

Barça w Champions League:

Dokładnie 20 lat temu(27.10.2002 r.) FC Barcelona pokonała na wyjeździe Bayer Leverkusen 1:2 w ramach drugiej fazy grupowej Ligi Mistrzów po golach Savioli(48 minuta) i Overmarsa(88 minuta) oraz honorowym trafieniu Berbatowa z 39 minuty.

@Roni/VEB
@Ogorinho1974
@Sensible
@NaFazieHitman
@Pawel13sz
@Lionel_Messi10
@MesQueUnClub96
@DaPidejpi
@Symson
@patataj

Grande Espectacolo El Clasico:

Dokładnie 40 lat temu(27 listopada 1982 r.) FC Barcelona pokonuje w Klasyku Real Madryt na Santiago Bernabeu 0:2 w ramach 13 kolejki Primera Division. Gole dla Blaugrany strzelają: Esteban Vigo oraz Quini. To zwycięstwo pozwoliło zbliżyć się w tabeli na 2 punkty do prowadzących Realu Madryt i Athletic Bilbao.


@Roni/VEB
@Pawel13sz
@NaFazieHitman
@Ogorinho1974
@Sensible
@Symson
@Lionel_Messi10
@MesQueUnClub96
@DaPidejpi
@patataj

Wspomnień czar:

27 listopada 1974 r. powstał ,,Cant del Barça”. Z okazji 75 rocznicy powstania klubu stworzono hymn, który używany jest do dziś. Pieśń wykonało 3500 muzyków należących do Stowarzyszenia Chórów Katalońskich przed jubileuszowym meczem towarzyskim z NRD. W przerwie meczu Stowarzyszenie Sardanistów i Baletów Katalońskich wykonało na płycie boiska tradycyjny taniec kataloński, czyli sardanę.



@Lionel_Messi10
@Ogorinho1974
@patataj
@Sensible
@NaFazieHitman
@Roni/VEB
@MesQueUnClub96
@DaPidejpi
@Pawel13sz
@Symson

Premiera z ,,Kanarkami”:

27 listopada 1949 r. FC Barcelona po raz pierwszy w historii klubu rozegrała mecz z brazylijskim klubem. To był mecz towarzyski z SE Palmeiras zakończony wynikiem 2:2.


@NaFazieHitman
@Pawel13sz
@patataj
@Ogorinho1974
@Sensible
@Symson
@Lionel_Messi10
@MesQueUnClub96
@Roni/VEB
@DaPidejpi

Vamos, Vamos Argentina! Vamos, Vamos a ganar!
Que esta barra quilombera, no te deja, no te deja dalentar!

@FCBparasiempre
92 lata minęły od pierwszych w historii mistrzostw świata. Mundial w Katarze jest 22 turniejem tego formatu. Oto statystyki i ciekawostki każdego z Mundiali:

1930 – URUGWAJ

• Najmłodszy trener: Juan Tramutola (Argentyna) – 27 lat 167 dni

• Najmłodszy strzelec gola z rzutu karnego: Manuel Rosas (Meksyk) – 18 lat 93 dni

1934 – WŁOCHY

• Uczestnictwo w dwóch spotkaniach o złoty medal dla dwóch różnych reprezentacji: Luis Monti – Argentyna 1930 (przegrana) / Włochy 1934 (wygrana)

• Najmłodszy sędzia: Ivan Eklind (Szwecja) – 28 lat 224 dni

1938 – FRANCJA

• Strzelone gole, które nie dały zwycięstwa: Ernest Wilimowski (Polska) – 4

• Najbardziej utytułowany trener w historii: Vittorio Pozzo (Włochy) – 2 złote medale

1950 – BRAZYLIA

• Najstarszy sędzia: George Reader (Anglia) – 53 lata 236 dni

1954 – SZWAJCARIA

• Mecze z rzędu z przynajmniej dwoma strzelonymi golami: Sandor Kocsis (Węgry) – 4

1958 – SZWECJA

• Najmłodszy strzelec gola: Pele (Brazylia) – 17 lat 239 dni

• Najmłodszy strzelec hat-tricka: Pele (Brazylia) – 17 lat 244 dni

• Najmłodszy mistrz świata: Pele (Brazylia) – 17 lat 249 dni

• Najmłodszy strzelec gola głową: Pele (Brazylia) – 17 lat 249 dni

• Bramki strzelone podczas jednego turnieju: Just Fontaine (Francja) – 13

• Najstarszy strzelec gola w finale mundialu: Nils Liedholm (Szwecja) – 35 lat 264 dni

1962 – CHILE

• Najbardziej utytułowany bramkarz w historii: Gilmar (Brazylia)- 2 złote medale

• Bramka strzelona bezpośrednio z rzutu rożnego: Marcos Coll (Kolumbia)

1966 – ANGLIA

• Najmłodszy bramkarz: Lee Chan-myung (Korea Północna) – 19 lat 191 dni

• Hat-trick w meczu o złoty medal: Geoffrey Hurst (Anglia)

1970 – MEKSYK

• Najbardziej utytułowany gracz w historii: Pele (Brazylia) – 3 złote medale

1974 – RFN

• Medale w roli trenera: Helmut Schön (RFN) – 3

• Najszybciej strzelona bramka z rzutu karnego: Johann Neeskens (Holandia) – 2 minuta meczu

1978 – ARGENTYNA

• Najszybciej strzelona bramka głową: Bernard Lacombe (Francja) – 38 sekunda

• Mecze w roli trenera: Helmut Schön (RFN) – 25

1982 – HISZPANIA

• Najmłodszy mundialista: Norman Whiteside (Irlandia Północna) – 17 lat 41 dni

• Najstarszy mistrz świata: Dino Zoff (Włochy) – 40 lat 133 dni

• Najszybciej strzelony hat-trick: Laszlo Kiss (Węgry) – 7 minut

• Hat-trick strzelony przez rezerwowego: Laszlo Kiss (Węgry)

1986 – MEKSYK

• Najmłodszy strzelec gola z rzutu wolnego: Norman Whiteside (Irlandia Północna) – 21 lat 27 dni

1990 – WŁOCHY

• Najdłużej niepokonany bramkarz na jednym turnieju: Walter Zenga (Włochy) – 517 minut

• Medale w roli piłkarza i trenera: Franz Beckenbauer (RFN) – 5

1994 – USA

• Mecze z opaską kapitana: Diego Maradona (Argentyna) – 16

• Najstarszy gracz w polu: Roger Milla (Kamerun) – 42 lata 39 dni

• Najstarszy strzelec bramki: Roger Milla (Kamerun) – 42 lata 39 dni

• Strzelone bramki w jednym spotkaniu: Oleg Salenko (Rosja) – 5

• Najstarszy strzelec bramki z rzutu wolnego: Georges Bregy (Szwajcaria) – 36 lat 152 dni

• Najstarszy strzelec bramki głową: John Aldridge (Irlandia) – 35 lat 279 dni

• Gole strzelone przez zmiennika: Roger Milla (Kamerun) – 5

• Najstarszy usunięty mundialista: Fernando Clavijo (USA) – 37 lat 162 dni

• Najmłodszy usunięty mundialista: Rigobert Song (Kamerun) – 17 lat 358 dni

1998 – FRANCJA

• Rozegrane spotkania: Lothar Matthäus (RFN/Niemcy) – 25

• Najmłodszy kapitan: Christian Kanu (Nigeria) – 21 lat 327 dni

• Najbardziej utytułowany człowiek w historii (piłkarz + trener): Zagalo (Brazylia) – 3 złote i 1 srebrny medal

• Najszybciej strzelony gol przez zmiennika: Ebbe Sand (Dania) – 16 sekunda

• Hat-trick na dwóch różnych turniejach: Gabriel Batistuta (Argentyna)

2002 – KOREA POŁUDNIOWA I JAPONIA

• Długość przebywania na boisku: Paolo Maldini (Włochy) – 2217 minut

• Najszybciej strzelony gol: Hakan Sukur (Turcja) – 12 sekunda

• Występy w meczach o złoty medal: Cafu (Brazylia) – 3

• Najwięcej gier w roli zmiennika: Denilson (Brazylia) – 11

2006 – NIEMCY

• Najszybciej strzelona bramka z rzutu wolnego: Darjo Srna (Chorwacja) – 2 minuta

2010 – RPA

• Mundiale w roli trenera: Carlos Alberto Parreira (Brazylia) – 6

• Najstarszy trener: Otto Rehhagel (Niemcy) – 71 lat 317 dni

• Najstarszy strzelec bramki z rzutu karnego: Cuauhtemoc Blanco (Meksyk) – 37 lat 151 dni

• Najwięcej goli strzelonych głową: Miroslav Klose (Niemcy) – 7

2014 – BRAZYLIA

• Strzelone gole w całej historii mundiali: Miroslav Klose (Niemcy) – 16

• Zdobyte medale w roli piłkarza: Miroslav Klose (Niemcy) – 4 (złoty, srebrny i dwa brązowe)

2018 – ROSJA

• Najstarszy mundialista: Essam El-Hadary (Egipt) – 45 lat 161 dni

• Najstarszy kapitan: Essam El-Hadary (Egipt) – 45 lat 161 dni

• Najstarszy strzelec hat-tricka: Cristiano Ronaldo (Portugalia) – 33 lata 130 dni

• Mundiale z opaską kapitana: Rafael Marquez (Meksyk) – 5

• Najwięcej meczów w charakterze sędziego głównego: Rawszan Irmatow (Uzbekistan) – 11

Rekordy Mundiali:

@Lionel_Messi10
@Pawel13sz
@patataj
@Symson
@Sensible
@NaFazieHitman
@DaPidejpi
@Ogorinho1974
@MesQueUnClub96
@Roni/VEB

@FCBparasiempre
Katarscy piłkarze nigdy nie zabłysnęli na światowym rynku piłki nożnej. Jednak pieniądze z niewielkiego kraju Bliskiego Wschodu przekonały wiele gwiazd futbolu, by zagrać w państwie z Zatoki Perskiej. Mimo że żaden zdobywca Złotej Piłki nie grał w Katarze, to na brak piłkarskich gwiazd w kraju organizatorze Mundialu 2022 nie można zabraknąć. Czas na 11 największych nazwisk, które grały w prawie 3-milionowym kraju.

Gabriel Batistuta:

Legenda ACF Fiorentina po nieudanym wypożyczeniu do Interu Mediolan postanowił zagrać w trzecim kraju na trzecim kontynencie w trakcie swojej karierze. Były rekordzista pod względem liczby goli w reprezentacji Argentyny w 2003 roku podpisał umowę z Al-Arabi. Sezon 2003/2004 dla Batistuty był bardzo udany pod względem osiągów indywidualnych. Napastnik urodzony w Reconquista został pierwszym w historii argentyńskim królem strzelców Qatar Stars League. Nigdy wcześniej i nigdy później najlepszym strzelcem ligi katarskiej nie była tak znana postać świata piłki nożnej. Argentyńczyk pobił także 18-letni rekord strzelecki rozgrywek. Batistuta przyznał, że chciał doznać innego doświadczenia i chciał poznać nową kulturę.

Statystyki gry w Katarze: 2003-2005 Al-Arabi 21/25 (liga), łącznie: 24/27

Frank de Boer

W sezonie 2004-2005 bracia de Boer Frank i Ronald grali w katarskim Ar-Rajjan. Nie była to czołowa ekipa z Azji, w 2005 roku odpadli w fazie grupowej Azjatyckiej Ligi Mistrzów. Dlaczego bliźniacy pojechali do Kataru? Frank de Boer powiedział, że obiecał to swojemu bratu. Z ekipą Ar-Rajjan Holendrzy zdobyli ostatnie trofeum w historii Puchar Emira Kataru. Wówczas katarską ekipę prowadził słynny algierski piłkarz sprzed lat Rabah Madjer. Jednak ekipa Ar-Rajjan nie była ostatnią w karierze Franka de Boera. Nawet grając w Katarze, obrońca miał wymagać od kolegów wysokiej jakości gry. 112-krotny reprezentant Holandii w 2006 roku przeniósł się do Al-Shamal. Jednak po rozegraniu zaledwie jednego meczu w kwietniu 2006 roku Holender ogłosił zakończenie kariery. Natomiast jego brat Ronald grał w Al-Shamal do 2008 roku.

Statystyki gry w Katarze: 2004-2005 Ar-Rajjan 16/5 2005-2006 Al-Shamal 1/0

Marcel Desailly

Część mistrzów świata z 1998 roku postanowiło kontynuować swoją karierę w Katarze. W tym gronie są: Frank Leboeuef, Christophe Duggary oraz Marcel Desaill. Słynny francuski obrońca podobnie jak De Boer występował w katarskich ekipach w latach 2004-2006. Najpierw Francuz przeszedł do Al-Gharafy. Urodzony w Ghanie zawodnik stał się goleadorem. Obrońca w dwudziestu ośmiu meczach dla katarskiej ekipy zdobył aż 15 bramek. Francuz stał się liderem i kapitanem mistrza Qatar Stars League. Desailly w Al-Gharafie grał tylko sezon. Jednak były AC Milanu i Chelsea F.C. nie zakończył kariery. Francuski gracz pozostał w Katarze i przeniósł się do Qataru SC. Obrońca nie zabawił się długo w ekipie z Doha. Desailly wystąpił tylko siedem razy, kończąc karierę zaledwie po czterech miesiącach gry w Qatarze SC.

Statystyki gry w Katarze: 2004-2005 Al-Gharafa 28/15 2005-2006 Qatar SC 7/0

Pep Guardiola

32-letni Pep Guardiola w 2003 roku postanowił podbić piłkarski Bliski Wchód. Hiszpan złożyć podpis umowy z Al-Ahli. Czasy po odejściu z FC Barcelony nie były udane dla Guardioli. Zaledwie 28 meczów ligowych w dwa lata dla AS Romy i Brescii sprawiało, że pomocnik zaczął szukać nowego miejsca do grania. Wyborem okazał się ekipa z Dohy Al Ahli. W historii klubu złotymi zgłoskami zapisało się czterokrotnie zdobycie Pucharu Emira Kataru. Guardiola miał wszelkie cechy, aby zostać liderem katarskiej drużyny i zyskać nowe puchary. Tak się jednak nie stało. Hiszpan z Al-Ahli nie wywalczył żadnego trofeum. Jednak zawodnik z Katalonii udowodnił, że jeszcze wiele potrafi. Pomocnika uważano za jednego z najlepszych piłkarzy w lidze. Mimo to ekipa Al-Ahli nie zachwycał. Czwarte i ósme miejsce na koniec rozgrywek 2003/2004 i 2004/2005 sprawiły, że gra w Azjatyckiej Ligi Mistrzów stała się mrzonką. Lepiej drużyna Katalończyka spisywała się w Arabskiej Lidze Mistrzów. W rozgrywkach 2004/2005 Guardiola z drużyną odpadł w ćwierćfinale. Latem 2005 roku Hiszpan przeniósł się do swojego ostatniego klubu w historii, meksykańskiego Dorados de Sinaloa, prowadzonego przez swojego przyjaciela Juana Manuel Lillo.

Statystyki gry w Katarze: 2003-2005 Al-Ahli SC 36/5

Fernando Hierro

Z półfinalisty Ligi Mistrzów Realu Madryt do Ar-Rajjan SC. Tak „zjazd” w 2003 roku zaliczył Fernando Hierro. Po konflikcie z Florentino Perezem obrońca stał się początkiem nowego otwarcia w Ar-Rajjan. W 2003 roku otworzono Ahmad bin Ali Stadium, który został stadionem katarskiego zespołu. Ten obiekt po renowacji będzie gościł piłkarzy mistrzostw świata 2022. Hierro na Bliskim Wschodzie zabawił się zaledwie sezon. Oprócz niezłych apanaży Hiszpan zyskał Puchar Emira Kataru. Po sezonie 2003/2004 Hierro powrócił na Stary Kontynent, podpisując umowę z Boltonem.

Statystyki gry w Katarze: 2003-2004 Ar-Rajjan SC 19/3

Jay-Jay Okocha

W 2006 roku Jay-Jay Okocha zdecydował nie podpisywać nowej umowy z Bolton Wanderers. Były kapitan angielskiej ekipy postanowił przenieść się na Bliski Wschód. Po stracie Marcela Desailly’ego Qatar SC podpisał umowę z inną gwiazdą piłki nożnej Jay-Jay Okochą. Nigeryjczyk ma ofertę także z innej katarskiej ekipy Ar-Rajjan SC. Ostatecznie gwiazda afrykańskiego futbolu został graczem Qatar SC. „Oczywiście, Jay-Jay jest tutaj, aby pomóc nam wygrać trofea” – powiedział członek klubu Jassim bin Hamad bin Nasser Al Thani. Tak się jednak nie stało. Sam Okocha nie został gwiazdą katarskiej lidze. 6 goli w ponad czterdziestu występach to nierewelacyjny wynik. Były reprezentant Nigerii był niezadowolony z azjatyckiej przygody. Opuściłem Katar po roku, ponieważ nikt nie przychodził na nasze mecze. Nigdy jakoś szczególnie nie dbałem o pieniądze, ponieważ piłka nożna to moja pasja, a kibice dodają zawodnikom wielkiego wsparcia. Nie sądzę, że bez fanów osiągnąłbym aż tyle.

Statystyki gry w Katarze: 2006-2007 Qatar SC 41/6

Abedi Pele

Abedi Pele to legenda ghańskiego futbolu oraz jeden z najbardziej znany afrykańskich graczy w historii. Pomocnik karierę zaczynał w Real Tamale United (ekipa z Ghany). Następnie przeniósł się do Al-Sadd. Zawodnik z Afryki to nietypowy przypadek kariery. W europejskiej piłce błysnął po latach spędzonych w Ghanie, Katarze czy Beninie. Mało piłkarzy w kwiecie wieku wyjeżdżało do Kataru. W 1982 roku 17-letni Pele ze swoją reprezentacją wygrał Puchar Narodów Afryki. Ghańczyk grał nawet w finale. Mimo to kwota jego transferu do Al-Sadd wyniosła marny tysiąc dolarów. Pele nie stał się najjaśniejszą postacią katarskiej ligi. Dowód? Zaledwie 8 rozegranych spotkań w najwyższej klasie rozgrywkowej w Katarze. Mimo to afrykański Pele zdobył 7 goli. Mimo niewielkiej liczby meczów były gracz Olympique Marsylia ma pozytywne wspomnienia z grą dl Al-Sadd. W 2021 roku jego syn Andre Ayew podpisał kontrakt z Al-Sadd. Gracz przyznał, że ojciec pomógł w decyzji podpisania umowy z tą katarską ekipą.

Statystyki gry w Katarze: 1982-1983 Al-Sadd 8/7

Raul Gonzalez

Madridistą się jest, a nie bywa. Takie słowa trafnie opisują Raula. Odejście z 2010 roku, które odbyło się w średnich okolicznościach, bez wielkich fanfar mogło zaskakiwać. Hiszpan przeniósł się do Schalke Gelsenkirchen, gdzie niejednokrotnie udowadniał, że nie zatracił swojej magii gry w piłkę nożną. Po okresie występów dla ekipy z Zagłębia Ruhry postanowił po raz pierwszy w historii swojej kariery opuścić Europę. Nowym miejscem, w którym występował Raul był katarski Al-Sadd. Wraz z żoną uważamy, że mój transfer tu jest słuszną decyzją. Jesteśmy niezwykle podekscytowani tym co nas czeka, szczególnie po tak ciepłym przyjęciu. Pierwszy sezon w Al-Sadd udowodnił, że Raul ciągle ma ciąg na bramkę rywala. 9 goli w dwudziestu dwóch spotkaniach ligowych miało miejsce w pierwszym sezonie Hiszpana w Katarze. Kolejne rozgrywki to dużo gorsza forma legendy „Królewskich”. W siedemnastu meczach Raul strzelił zaledwie 2 bramki. W czerwcu 2014 roku hiszpański piłkarz zdecydował się na rozstanie z katarską ekipą. Mimo średnio udanego pobytu pod względem piłkarskim Raul spełnił się jako nieformalny ambasador Al-Sadd. Zawodnik szkolił dzieci i był ulubieńcem kibiców. W 2013 roku Hiszpan zagrał przeciwko swojemu klubowi Al-Sadd. W meczu o Trofeo Bernabeu Raul pożegnał się z kibicami Realu Madryt. Sam napastnik zdobył bramkę przeciw katarskiej drużynie. Ostatecznie Hiszpan zakończył karierę w 2015 roku w barwach New York Cosmos.

Statystyki gry w Katarze: 2012-2014 Al-Sadd 39/11

Romario

3 miesiące w Katarze. Tyle czasu w Azji spędził Romario. Brazylijczyk został w 2003 roku wypożyczony z Fluminense do Al-Sadd. Zamiast przygotowywać się do rozgrywek brazylijskiej Seria B, Romario przywdziewał barwy katarskiej ekipy. Gra na Bliskim Wschodzie nie przyniosła chwały słynnemu Brazylijczykowi. Napastnik wystąpił w zaledwie sześciu spotkaniach. Romario nie strzelił ani jednego gola w Katarze. Nic dziwnego, że Brazylijczyk źle wspominał pobyt w Azji. Do tego napastnik na pewien czas wyjechał z kraju z powodu wojny w Iraku.

Statystyki gry w Katarze: 2003 Al-Sadd 6/0

Wesley Sneijder

Rekordzista pod względem liczby występów w reprezentacji Holandii swoją długą i pełną sukcesów kariery. W 2010 roku według wielu został „obrabowany” ze Złotej Piłki. Wówczas Sneijder wygrał Ligę Mistrzów i zdobył srebrny medal mistrzostw świata. W 2018 roku holenderski gracz parafował umowę z katarską ekipą Al-Gharafa. Wcześniej w tym klubie grali tacy gracze jak: Juninho Pernambucano, Ze Roberto czy Marcel Desailly. Sneijder w Katarze spędził półtora roku, lecz grał jedynie w 2018 roku. Bardzo udany był sezon 2017/2018, gdy Holender zanotował 8 bramek i 4 asysty w dziesięciu spotkaniach. Jeszcze w trakcie gry w Katarze po raz ostatni zaprezentował się w koszulce reprezentacji Holandii. Miało to miejsce w drugim sezonie występów dla Al-Gharafa. Statystyki w rozgrywkach 2018/2019? 11 meczów, 6 goli oraz asysta. Zimą 2019 roku doznał urazu mięśnia. Więcej w profesjonalnym futbolu Sneijder już nie wystąpił.

Statystyki gry w Katarze: 2018-2019 Al-Gharafa 21/14



Ławka rezerwowych były graczy, którzy grali w Katarze: Sonny Anderson, Nigel de Jong, Taribo West, Juninho Pernambucano, Frank Lebouef, Ronald De Boer, StefAn Effenberg, Christophe Dugarry, Claudio Canigga, Ze Roberto, Mario Basler

Najsłynniejsi piłkarze, którzy grali w Katarze(wiecie gdzie czytać):

@patataj
@Roni/VEB
@NaFazieHitman
@Sensible
@Lionel_Messi10
@Ogorinho1974
@MesQueUnClub96
@Pawel13sz
@DaPidejpi
@Symson

Zapomniane legendy polskiego futbolu:

26 listopada 1936 r. w Bytomiu urodził się Jan Liberda. Najlepszy ligowy strzelec Polonii Bytom i wielka gwiazda śląskiego futbolu. Karierę zaczynał w AKS-ie w 1949 r., ale już po roku zdolnego juniora przejęła Polonia. Piłkarskiego rzemiosła uczył się podpatrując Kazimierza Trampisza. W pierwszym zespole zadebiutował w 1953 r. w meczu z Cracovią. Dwa lata później wraz z reprezentacją Polski juniorów zagrał na turnieju FIFA w Montecatini, rozgrywanym we Włoszech. Szybko stał się ważną postacią w klubie. Miał niezbyt imponujące warunki fizyczne, ale wszystko nadrabiał ruchliwością i genialną techniką. Był urodzonym przywódcą i potrafił wyrażać swoje zdanie także poza boiskiem, co nie zawsze wychodziło mu na dobre. Jego udziałem były wszystkie sukcesy bytomskiego klubu. Dwukrotnie zdobył z Polonią tytuł mistrza Polski (1954 i 1962), dwa razy był najskuteczniejszym strzelcem w lidze (1959 i 1962). W 1962 r. został laureatem Złotych Butów w plebiscycie Sportu. To on poprowadził Polonię do triumfów w Pucharze Rappana i sukcesów w Ameryce. Z bytomskim zespołem był związany przed 19 lat. W tym czasie rozegrał 304 mecze i strzelił 146 goli. Po odejściu z klubu wyjechał do Chiacago Eagles, a później krótko grał w AZ Alkmaar i w 1971 r. wrócił do Polonii. Jako trener prowadził w ekstraklasie sosnowieckie Zagłębie, później pracował jeszcze w Polonii, Katowicach, Czeladzi i w Niemczech. W reprezentacji zadebiutował w zremisowanym 1:1 meczu z RFN w 1959 r. Znakomicie spisał się podczas polskiego tournée w Ameryce Południowej w 1966 r. Polacy grali wówczas dwukrotnie z Brazylią i raz z Argentyną. W każdym z tych meczów strzelili po jednym golu a autorem każdej z nich był właśnie Jan Liberda. Zagraniczni fachowcy wypowiadali się o nim w samych superlatywach, doceniając jego walory techniczne i boiskową inteligencję. W sumie w narodowych barwach rozegrał 34 spotkania. Ostatnie rozegrał w 1967 r. z ZSRR. W Reprezentacji rozegrał 35 meczów, strzelając 8 goli.


@MesQueUnClub96
@Roni/VEB
@Symson
@Ogorinho1974
@NaFazieHitman
@Pawel13sz
@patataj
@DaPidejpi
@Lionel_Messi10
@Sensible

@Lionel_Messi10 Vamos a ganar!! Argentina parasiempre!

Blaugrana w europejskich pucharach:

26 listopada 1957 r. FC Barcelona pokonała w meczu dodatkowym na St. Jakob-Stadion w Bazylei Birmingham City 2:1 w ramach półfinału Pucharu Miast Targowych. Pierwszego gola dla Barçy strzelił znakomity napastnik Evaristo de Macedo, natomiast decydującego gola na wage awansu do finału zdobył genialny Ladislao Kubala w 83 minucie.



@Roni/VEB
@Ogorinho1974
@Sensible
@NaFazieHitman
@Lionel_Messi10
@Pawel13sz
@MesQueUnClub96
@DaPidejpi
@patataj
@Symson

@Kessie No cóż, kto bogatemu zabroni? Wogóle te mistrzostwa są przekupione i nie powinny się tam odbywać ale niestety my nie mamy na to wpływu...

@Kessie Mam rozumieć że da każdemu piłkarzowi samochód? bo to po chińsku napisane i prawie nic nie rozumiem

Jubileusze Dumy Katalonii:

26 listopada 1949 r. odbył się turniej z okazji 50-lecia klubu. 50-ta rocznica utworzenia FC Barcelony stała się pretekstem do organizacji turnieju z udziałem gospodarzy, duńskiego Kjøbenhavns Boldklub(najstarszego wielosekcyjnego klubu w Europie) i brazylijskiego Palmeiras São Paulo. Zwycięzca miał otrzymać Trofeig Noces d’Or, czyli Trofeum Złotych Godów. Była to jedna z pierwszych okazji by zobaczyć w Europie futbol południowoamerykański. W tym samym czasie Real Madryt gromił reprezentację Meksyku, więc gazety zgodnie uznały że ,,futbol w wydaniu meksykańskim i brazylijskim dzieli ogromna różnica a piłka hiszpańska znajduje się gdzieś po środku. Ciekawe jak wypadły by drużyny typu Botafogo czy Vasco da Gama, które prezentują jeszcze wyższy poziom?”- zastanawiali się dziennikarze. Blaugrana zremisowała bowiem z Palmeiras 2:2 ale głównie dzięki świetnej postawie Ramalletsa w bramce. Był to jednocześnie pierwszy w historii pojedynek Barçy z klubem brazylijskim. W składzie Brazylijczyków zagrał między innymi Jair, który rok później był podstawowym piłkarzem na Mistrzostwach Świata i strzelił Hiszpanom gola w wygranym meczu aż 6:1! Natomiast pojedynek z Duńczykami zakończył zwycięstwem Dumy Katalonii 1:0.


@Ogorinho1974
@MesQueUnClub96
@Symson
@Sensible
@Pawel13sz
@patataj
@NaFazieHitman
@Roni/VEB
@Lionel_Messi10
@DaPidejpi

Rekord ,,La Pulgi”:

25 listopada 2014 r. FC Barcelona pokonała na wyjeździe Apoel Nikozja 4:0 w fazie grupowej Ligi Mistrzów. Hattrickiem w tym meczu popisał się Lionel Messi, który jednocześnie pobił rekord Ligi Mistrzów należący wówczas do Raula Gonzaleza(71 goli).


@NaFazieHitman
@Sensible
@DaPidejpi
@Pawel13sz
@Lionel_Messi10
@MesQueUnClub96
@Roni/VEB
@Ogorinho1974
@patataj
@Symson

Golazo!

25 listopada 2006 r. Ronaldo de Asis Moreira strzelił czwartego gola w meczu z Villareal, lecz za to jakiego!? ,,Nastawiałem się na to żeby przyjąć piłke i strzelić ale zauważyłem zbliżającego się obrońcę, odwróciłem się więc aby chronić piłke. Futbolówka znalazła się na idealnej wysokości do wykonania przewrotki, więc tego spróbowałem”- tak Brazylijczyk opisywał sytuacje, w której przyjął piłke na klatke piersiową tyłem do bramki i w ekwilibrystyczny sposób umieścił ją w bramce ustalając wynik spotkania na 4:0.


@patataj
@Pawel13sz
@Sensible
@Symson
@NaFazieHitman
@MesQueUnClub96
@Roni/VEB
@Ogorinho1974
@Lionel_Messi10
@DaPidejpi

@Pawel13sz Pawełku a gdzie tłumaczenie na język Polski? Bo inaczej nie dam ci herba:)

Blaugrana w Lidze Mistrzów:

25 listopada 1999 r. FC Barcelona remisuje na Camp Nou z Manchesterem United 3:3 w ramach fazy grupowej Ligi Mistrzów. Już w pierwszej minucie na prowadzenie wyprowadził gospodarzy Sony Anderson. Pozostałe 2 gole dla Barçy strzelił Rivaldo. Zwłaszcza ten ostatni gol dla gospodarzy był bardzo ważny, ponieważ dał FC Barcelonie remis 3:3.


@DaPidejpi
@Pawel13sz
@Lionel_Messi10
@Ogorinho1974
@Sensible
@Symson
@Roni/VEB
@NaFazieHitman
@MesQueUnClub96
@patataj

Duma Katalonii w europejskich pucharach:

25 listopada 1959 r. FC Barcelona pokonuje na Camp Nou AC Milan 5:1(!) w rewanżowym meczu 1/8 Pucharu Mistrzów Klubowych i melduje się w ćwierćfinale.


@NaFazieHitman
@Symson
@Lionel_Messi10
@MesQueUnClub96
@Roni/VEB
@Ogorinho1974
@Pawel13sz
@patataj
@Sensible
@DaPidejpi

@ChampionLW Nie z Costabrawa tylko z Kostaryką!

Wspaniałe i (nie)zapomniane El Clasico:

23 listopada 1960 r. FC Barcelona pokonała na Camp Nou Real Madryt 2:1 w rewanżowym meczu 1/8 Pucharu Europy. ,,Królewscy’’ po 5 zwycięstwach z rzędu w Pucharze Europy byli zdecydowanym faworytem w meczu 1/8 finału szóstej edycji Pucharu Mistrzów Klubowych. Barça wywiozła jednak w pierwszym meczu z Madrytu sensacyjny remis 2:2. Oba gole strzelił Luis Suarez, w tym wyrównującego z rzutu karnego w 88 minucie. W rewanżu dzięki fantastycznej postawie Kubali i golom Vergesa a zwłaszcza Evaristo ,,szczupakiem” na 9 minut przed końcem, Katalończycy odnieśli skromne zwycięstwo 2:1, choć trzeba zaznaczyć że sędzia nie uznał Realowi 3 goli w kontrowersyjnych sytuacjach. Poniekąd była to słodka zemsta na reżimie dyktatora Franco, za bezkarną kradzież Blaugranie genialnego Di Stefano, jak również za stronnicze sędziowanie z 15 kwietnia 1916 r. Koniec końców, pozostał jednak wielki niedosyt, ponieważ Barça przegrała finał tamtej edycji Pucharu Mistrzów z Benficą 2:3.



@MesQueUnClub96
@Sensible
@patataj
@Ogorinho1974
@Roni/VEB
@NaFazieHitman
@Lionel_Messi10
@Pawel13sz
@DaPidejpi
@Symson